حج و عمره صفحه 70

مردی از من تا آنجا که می گوید:

اصحاب ما روایت کرده اند پیغمبر(صلی الله علیه و آله) امارت موسم را نیز به علی(علیه السلام) واگذار کرده و ابوبکر بعد از آنکه علی(علیه السلام) برائه را دریافت کرد برگشت، تا آنجا که می گوید (از قول ابی هریره) که با علی(علیه السلام) ندا می کردم (پسر ابوهریره) می گوید چه می گفتید؟ گفت می گفتیم بعد از امسال هیچ مشرک حج نکند _ و هیچ برهنه طواف بر خانه نکند _ و هیچکس غیر از مؤمن داخل خانه نشود _ و هر که را بین او و بین رسول الله(صلی الله علیه و آله) مدتی است (پیمانی است) مدتش تا چهار ماه است هر آنگاه تمام شد، فان الله بریء من المشرکین ورسوله.

سپس صاحب مجمع روایت عاصم بن حمید را از ابی بصیر از امام پنجم(علیه السلام) ذکر می کند که علی(علیه السلام) خطبه خواند و شمشیر خود را از غلاف بیرون کشید و فرمود هیچ برهنه نباید طواف خانه کند و هیچ مشرک نباید حج خانه کند و هر کس مدتی دارد پس تا مدتش مهلت دارد و هر که را مدتی نیست مدتش تا چهار ماه است و روز عید قربان حضرت خطبه خواند و بیست روز از ذی حجه و سه ماه محرم و صفر و ربیع الاول و ده روز از ربیع الاخر بود (منظور بیان چهار ماه است که مهلت بی مدّتان بوده) و حضرت فرمود روز نحر روز حج اکبر است، تا آخر گفته صاحب مجمع...

و علامه طباطبائی در بحث روائی تفسیر خود از قمی روایتی را مسنداً از ابی صباح کنانی از امام صادق(علیه السلام) نقل کرده و از جمله مطالبی که در این روایت دارد این است که رسول خدا(صلی الله علیه و آله) چون مکه را فتح فرمود آن سال مشرکین را از حج منع نکرد، و رویه عرب این بود که هر کس داخل مکه می شد و در لباس هایش طواف می کرد، نگاه داشتن لباس ها برایش حلال نبوده آن ها را تصدق می دادند و بعد از طواف نمی پوشیدند.

پس هر کس مکه می رسید لباسی عاریه می گرفت و در آن طواف کرده به صاحبش