حج و عمره صفحه 99

5_ و بعد از فراغ حمد و ثنای خدای را بجا آورده و درود بر پیغمبر می فرستد و می گوید در احرام عمره.

6_ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ أَنْ تَجْعَلَنِی مِمَّنِ اسْتَجَابَ لَکَ وَ آمَنَ بِوَعْدِکَ وَ اتَّبَعَ أَمْرَکَ فَإِنِّی عَبْدُکَ وَ فِی قَبْضَتِکَ لَا أُوقَی إِلَّا مَا وَقَیْتَ وَ لَا آخُذُ إِلَّا مَا أَعْطَیْتَ وَ قَدْ ذَکَرْتَ الْحَجَّ فَأَسْأَلُکَ أَنْ تَعْزِمَ لِی عَلَیْهِ عَلَی کِتَابِکَ وَ سُنَّهِ نَبِیِّکَ و صلی الله علیه وآله وَتُقَوِّیَنِی عَلَی مَا ضَعُفْتُ عَنْهُ وَ تَسَلَّمَ لِی مَنَاسِکِی فِی یُسْرٍ مِنْکَ وَ عَافِیَهٍ.

وَ اجْعَلْنِی مِنْ وَفْدِکَ الَّذِینَ رَضِیتَ وَ ارْتَضَیْتَ وَ سَمَّیْتَ وَ کَتَبْتَ َ اللَّهُمَّ إِنِّی خَرَجْتُ مِنْ شُقَّهٍ بَعِیدَهٍ وَ أَنْفَقْتُ مَالِیَ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِکَ اللَّهُمَّ فَتَمِّمْ لِی حَجِّی وَ عُمْرَتِی.

اللَّهُمَّ إِنِّی أُرِیدُ التَّمَتُّعَ بِالْعُمْرَهِ إِلَی الْحَجِ عَلَی کِتَابِکَ وَ سُنَّهِ نَبِیِّکَ صلی الله علیه وآله فَإِنْ عَرَضَ لِی عارضٌ یَحْبِسُنِی فَحُلَّنِی حَیْثُ حَبَسْتَنِی لِقُدْرَتِکَ الَّتِی قَدَّرْتَ عَلَیَ.

اللَّهُمَّ إِنْ لَمْ تَکُنْ حَجَّهً فَعُمْرَهً أَحْرَمَ لَکَ شَعْرِی وَ بَشَرِی وَ لَحْمِی وَ دَمِی وَ عِظَامِی وَ مُخِّی وَ عَصَبِی مِنَ النِّسَاءِ وَ الثِّیَابِ وَ الطِّیبِ أَبْتَغِی بِذَلِکَ وَجْهَکَ وَ الدَّارَ الْآخِرَه.

7_ و مستحب است تلبیه را بلند بگوید اگر مرد است.

8_ تکرار تلبیه وقت بیدار شدن از خواب و بعد از هر نماز و وقت سوار و پیاده شدن و وقت هر سر بالائی و فرود آمدنی و حال برخورد با سوار.

9_ و تکرار آن در سحرها اگر چه جنب یا حائض باشد.

و لبیک را در عمره تمتع تا مشاهده خانه های مکه قطع نمی کند و در حج تا زوال ظهر روز عرفه.

10_ تلفظ به نیت احرام.

11_ شرط کند احلال را (بیرون آمدن از احرام را) در صورتی که از عمل حبس (منع) شد.

12_ احرام در لباس پنبه سفید.

13_ مستحب است بعد از تلبیه واجب اضافه کند: لَبَّیْکَ ذَا الْمَعارِجِ لَبَّیْکَ، لَبَّیْکَ داعِیًا إِلی دارِ السَّلامِ لَبَّیْکَ لَبَّیْکَ غَفّارَ الذُّنُوبِ لَبَّیْکَ، لَبَّیْکَ أَهْلَ التَّلْبِیَهِ لَبَّیْکَ، لَبَّیْکَ ذَاالْجَلالِ وَالاِْکْرامِ لَبَّیْکَ، لَبَّیْکَ تُبْدِئُ وَ الْمَعادُ إِلَیْکَ لَبَّیْکَ، لَبَّیْکَ تَسْتَغْنِی وَیُفْتَقَرُ إِلَیْکَ لَبَّیْکَ، لَبَّیْکَ مَرْهُوباً وَمَرْغُوباً إِلَیْکَ لَبَّیْکَ،لَبَّیْکَ إِلهَ الْحَقِّ لَبَّیْکَ، لَبَّیْکَ ذَا النَّعْماءِ وَالْفَضْلِ الْحَسَنِ الْجَمِیلِ لَبَّیْکَ، لَبَّیْکَ کَشّافَ الْکُرَبِ الْعِظامِ لَبَّیْکَ، لَبَّیْکَ عَبْدُکَ وَابْنُعَبْدَیْکَ لَبَّیْکَ، لَبَّیْکَ یا کَرِیمُ لَبَّیْکَ.

14_ ذا المعارج بسیار بگوید.