احکام دین مطابق با فتاوای مراجع بزرگ تقلید صفحه 153

کفاره روزه

کفّاره همان جریمه‌ای است که برای باطل کردن روزه، معین شده است و عبارت است از:

* آزاد کردن یک بَرده.

* دو ماه روزه گرفتن که سی و یک روز آن باید پی‌درپی باشد.

* سیر کردن شصت فقیر، یا دادن یک مُدّ «(1)» طعام به هریک از آنها.

کسی که کفّاره بر او واجب شود، باید یکی از این سه را انجام دهد، و چون‌امروزه «برده» به معنای فقهیِ آن یافت نمی‌شود، مورد دوّم یا سوّم را انجام‌می‌دهد، و اگر هیچ‌یک از اینها برایش مقدور نیست، هر مقدار که می‌تواندباید به فقیر طعام بدهد و اگر اصلًا نتواند طعام بدهد، باید استغفار کند. «(2)» در این موارد بجا آوردن قضای روزه واجب است ولی کفّاره ندارد

1- عمداً قی کند. «(3)» 2- در ماه رمضان غسل جنابت را فراموش کند و با حال جنابت،

1- یعنی باید حدود 10 سیر گندم یا برنج و مانند آن به فقیر بدهد. توضیح المسائل، م 1703

2- توضیح المسائل، م 1660- 1661.

3- اراکی بنابر احتیاط واجب باید کفاره هم بدهد. مسأله 1691؛ خوئی- گلپایگانی کفاره هم واجب است. مسأله 1667