ادوار فقه (شهابی) صفحه 288

«همۀ اینها بود بعلاوه آن چه بنی مروان کردند از تبدیل کتاب خدا و تعطیل احکام او و تفریط بیت المال و ویران ساختن خانۀ خدا و حلال ساختن حرام او و نصب منجنیقها بر خانه و افکندن آتش در آن برای سوزاندن و خراب کردن و هتک حرمت نمودن و ریختن خون پناهندگان..

«پس ای مردم لعن کنید کسانی را که خدا لعن کرده و دوری جویید از کسانی که نزدیکی به خدا حاصل نمی گردد مگر به دوری جستن از ایشان.

«اللّٰهمّ العن ابا سفیان بن حرب و معاویه ابنه و یزید بن معاویه

و مروان بن الحکم و ولده. اللّٰهمّ العن ائمّه الکفر و قاده الضلاله و اعداء الدین و مجاهدی الرسول و مغیّری الاحکام و مبدّلی الکتاب و سفّاکی الدّم الحرام. اللّٰهمّ انّا نتبرّأ إلیک من موالاه اعدائک و من الاغماض لأهل معصیتک کما قلت: لا تجد قوما یؤمنون باللّٰه و الیوم الآخر یوادّون من حادّ اللّٰه و رسوله.

«حق را بشناسید تا اهل آن را بشناسید و راههای گمراهی را تامّل کنید تا روندگان آنها را بشناسید.. پس در راه خدا از ملامت میندیشید و از دین خدا به هوی و دوستی و فریب نابکاران منحرف مشوید.. تا آخر نامه» چنین بوده است وضع خاندان بنی امیّه نسبت بشئون دین و به راستی چنانکه ابن ابی الحدید تعبیر کرده این قضیّه در تاریخ «اعجب من العجب» باید شمرده شود.

ابن ابی الحدید در ذیل نامۀ علی علیه السّلام به معاویه «اما بعد فانّی علی التردّد فی جوابک..» آنجا که عبارت «کالمستثقل النّائم» را شرح می دهد (جلد چهارم صفحه 233) این مضمون را آورده است:

«اما تشبیه علی (ع) معاویه را به کسی که در خواب است و با صفات احلام سرگرم، از این رو است که اگر در زمان پیغمبر (ص) معاویه در خواب می دید که او خلیفه است و به او امیر مؤمنان خطاب می شود و با علی برای خلافت پیکار می کند و در میان مسلمین