ادوار فقه (شهابی) صفحه 342

گاهی او را می پذیرفته و گاهی اذنش نمی داده و نمی پذیرفته است.

از عمر بن عبد العزیز این مضمون منقول است که:

«اگر عبید اللّٰه مرا در مواقع گرفتاری در امور، و مشکلات در وقائع، دریابد همۀ مشکلات بر

من آسان می گردد.»

این اشعار را عبید اللّٰه برای عمر عبد العزیز نوشته است:

باسم الّذی أنزلت من عنده السّور و الحمد للّه، امّا بعد یا عمر

ان کنت تعلم ما تأتی و ما تذر فکن علی حذر قد ینفع الحذر

و اصبر علی القدر المحتوم و ارض به و ان اتاک بما لا تشتهی، القدر

فما صفا لامرئ عیش یسرّ به الّا سیتبع یوما صفوه کدر

از روایات مسندۀ او از ابن عباس از پیغمبر (ص) است که روزی بر گوسفندی مرده گذشته پس گفته است: «الدّنیا اهون علی اللّٰه من هذه علی أهلها»