ادوار فقه (شهابی) صفحه 438

و حیلک. و انّما یلقاک غدا ندمک و قد زلّت بک قدمک و اسلمک أهلک و حشمک..»

در «قاموس الرّجال» در ذیل ترجمۀ وهب بن منبّه پس از این که از فهرست شیخ و رجال نجاشی نقل شده که «قمیّین» او را از رجال «نوادر الحکمه» استثناء کرده اند، و مؤلّف «قاموس الرجال» وجه استثناء وی را اخبار و اقوال منکره (از قبیل قصۀ جرجیس، که ملک موصل او را چهار بار کشته! و طبری آن را از کتاب «المبتدأ و السّیر» وهب نقل کرده، و از قبیل مسخ شدن بخت نصّر به کرکس و شیر و به گاو نیز.. که ابو نعیم آن را آورده) و احادیث مجعوله و اخبار موضوعه اش دانسته این مضمون آمده است:

«طبری گفته است: «وهب بن منبّه و عطاء بن مرکبود نخستین کسانی هستند که در صنعاء یمن قرآن را جمع کرده اند و در «معارف» ابن قتیبه است که: وهب از ابناء فارسی است که کسری ایشان را به یمن گسیل داشته. وهب گفته است: هفتاد و دو کتاب از کتب الهی را خوانده ام.. و حموی گفته است: وهب از کتب قدیمه معروف به «اسرائیلیات» بسیار نقل می کند.. وهب قاضی صنعاء بوده و در همان جا وفات یافته است» طبقۀ چهارم از فقیهان تابعی مکّه پس از ختم طبقۀ سیم فقیهان تابعی مکّه، نوبۀ طبقۀ چهارم رسیده و فقه باین طبقه انتقال یافته است. از جمله کسانی که در طبقه چهارم از فقیهان مکّه بشمار گرفته شده اند ابو عبد اللّٰه محمد بن ادریس بن عباس بن عثمان بن شافع بن.. را باید نام برد و چون در محلی

دیگر از این اوراق، ائمۀ مذاهب چهارگانه به استقلال مورد بحث خواهند شد گفتگو در بارۀ امام شافعی که یکی از آن چهار امام است بهمان محل موکول می گردد و بحث از فقیهان تابعی حجاز را در همین موضع خاتمه داده و بحث از فقیهان تابعی یمن را آغاز می کنیم. و علی اللّٰه التّکلان.