شرح معالم الاصول صفحه 23

فصل و امّا السّنه فهی فی ذلک کثیره لا تکاد تحصی فمنها ما اخبرنی به اجازه عده من اصحابنا منهم السیّد الجلیل نور الدّین علیّ بن الحسین بن ابی الحسن الحسینیّ الموسوی ادام اللّه تاییده و الشّیخ الفاضل عزّ الدّین الحسین بن عبد الصّمد

الحارثی قدس اللّه روحه و السّید العابد نور الدّین علیّ بن السیّد فخر الدّین الهاشمیّ قدّس اللّه روحه بحقّ روایتهم اجازه عن والدی السّعید الشّهید زین المله و الدّین رفع اللّه درجته کما شرّف خاتمته عن شیخه الأجلّ نور الدّین علیّ بن عبد العالی العاملیّ المیسی عن الشّیخ شمس الدّین محمّد بن المؤذّن الجزینی عن الشّیخ ضیاء الدّین علیّ بن شیخنا الشّهید عن والده قدّس اللّه سرّه عن الشّیخ فخر الدّین ابی طالب محمّد بن الشّیخ الامام العلّامه جمال الملّه و الّذین الحسن بن یوسف بن المطهّر الحلّی عن والده ره عن شیخه المحقّق السّعید نجم الملّه و الدّین ابی القاسم جعفر بن الحسن بن یحیی بن سعید قدّس اللّه نفسه عن السّید الجلیل شمس الدّین فخار بن معد الموسوی عن الشیخ الفقیه الامام ابی الفضل بن شاذان بن جبرئیل القمیّ عن الشّیخ الفقیه العماد ابی جعفر محمّد بن ابی القاسم الطّبری عن الشّیخ ابی علی الحسن بن الشّیخ السّعید الفقیه ابی جعفر محمّد بن الحسن الطّوسی عن والده ره عن الشّیخ الامام المفید محمّد بن محمّد النّعمان عن الشّیخ ابی القاسم جعفر بن محمّد بن قولویه عن الشّیخ الجلیل الکبیر ابی جعفر محمّد بن یعقوب الکلینی عن علیّ بن ابراهیم عن ابیه عن حمّاد بن عیسی عن عبد اللّه بن میمون القداح ح و عن محمّد بن یعقوب عن محمّد بن الحسن بن الحسین و علی بن محمّد عن سهل بن زیاد عن جعفر بن محمّد الاشعری عن عبد اللّه بن میمون القداح ح و عن محمّد بن یعقوب عن محمد بن یحیی عن احمد بن یعقوب عن احمد بن محمّد عن جعفر بن

محمّد الاشعری عن عبد اللّه بن میمون القداح عن ابی عبد اللّه علیه السّلم

اجازه تا ح

[فصل فی أهمیه العلم فی السنه]

و امّا حدیث در باب فضیلت علم پدر بسیار است به مرتبه که نمی توان شمرد از آن جمله حدیثی است که بمن خبر داده اند بعنوان اجازه[10] جماعتی از اصحاب ما که از آن جمله سیّد بزرگوار شیخ ما نور الدّین علیّ بن الحسین بن ابی الحسن حسینی موسوی است که همیشه او را خدای تعالی موفّق بدارد و شیخ فاضل عزّ الدّین حسین بن عبد الصمد حارثی است و سیّد نور الدّین علی بن سیّد فخر الدین هاشمی است بحقّ روایت ایشان یعنی به آن نحوی که سزاوار است در نقل خبر بعنوان اجازه از پدرم نیکبخت شهید شیخ زین الدین که بلند کرداند خدای تعالی درجه او را در آخرت چنانچه شریف گردانید خاتمه عمر او را بسبب شهادت و او نقل کرده از شیخ بزرگوار خود نور الدّین در این قیاس تا آخر ح و عن محمّد بن یعقوب عن محمّد بن الحسن تا قال قال بباید دانست که عادت محدّثین است ذکر ح بعد از تمام سندی بیش از شروع در سندی دیکر و خلاف واقع شده در تصحیح لفظ او بعضی کفته اند که این حا بی نقطه است و علامت تحویل از سندی است به سندی دیکر پس اختصار لفظ تحویل است و او را حاء حیلوله نیز می نامند و بعضی کفته اند که این خاء نقطه دار است و اختصار سند آخر است و به هرحال چون مصنف قدّس سرّه چون سند خود را از محمّد بن