شرح معالم الاصول صفحه 37

[فصل فی ما ینبغی مع طلب العلم]

فصل و روینا بالاسناد عن محمّد بن

یعقوب عن محمّد بن یحیی العطّار عن احمد بن محمّد بن عیسی عن الحسن بن محبوب عن معاویه بن وهب قال سمعت ابا عبد اللّه علیه السلم یقول اطلبوا العلم و تزیّنوا معه بالحلم و الوقار و تواضعوا لمن تعلّمونه العلم و تواضعوا لمن طلبتم منه العلم و لا تکونوا علماء جبّارین فیذهب باطلکم بحقّکم و عنه عن علیّ بن ابراهیم عن محمّد بن عیسی عن یونس عن حماد بن عثمان عن الحارث بن مغیره النضری عن ابی عبد اللّه علیه لسلم فی قول اللّه عزّ و جلّ إِنَّما یَخْشَی اللَّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ قال یعنی بالعلماء من صدّق قوله فعله و من لم یصدّق قوله فعله فلیس بعالم عنه عن عدّه من اصحابنا عن احمد بن محمّد البرقی عن

عن سهل بن زیاد تا فصل حضرت صادق صلوات اللّه علیه نقل فرمودند از پدران خود صلوات اللّه علیهم که مردی پیش حضرت رسالت پناهی صلّی اللّه علیه و آله آمد و کفت ای رسول خدا بکو که علم چه چیز است آن حضرت فرمودند که علم انصات است یعنی سکوت و خاموشی متعلّم است در وقت تعلیم معلّم ان مرد کفت که دیکر چه چیز است آن حضرت فرمودند که استماع است یعنی کوش انداختن متعلّم بکلام معلّم آن مرد کفت که دیکر چه چیز است آن حضرت فرمودند که حفظ است یعنی بخاطر کرفتن کلام معلّم ان مرد کفت که دیکر چه چیز است آن حضرت فرمودند که عمل به آنچه از معلّم شنید کفت ان مرد که دیکر چه چیز است آن حضرت فرمودند که منتشر ساختن او و تعلیم نمودن او به دیکران

و مخفی نماند که تفسیر حضرت رسالت پناهی صلّی اللّه علیه و آله علم را باین امور مذکوره از برای مبالغه است در اشتراط این امور از جهه حصول علم حتی اینکه کویا نفس حقیقت علم اند فصل و روینا بالاسناد عن محمّد بن یعقوب عن محمّد بن یحیی العطّار عن احمد بن محمّد بن عیسی تا عنه عن علیّ بن ابراهیم معاویه بن وهب می کوید که شنیدم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللّه علیه که آن حضرت فرمودند که طلب کنید علم را و زینت دهید خود را یا علم را بحلم و تواضع و فروتنی جویید نسبت به کسی که تعلیم می کنید به او علم را و تواضع کنید نسبت به کسی که از وی طلب علم می کنید و علمای جبّار و متکبّر مباشید که اکر جبّار و متکبّر باشید باطل شما یعنی تجبّر و تکبّر می برد حقّ شما را یعنی علم را عنه عن علیّ بن ابراهیم عن محمّد بن عیسی تا عنه عن عدّه من اصحابنا حارث ابن مغیره از حضرت صادق صلوات اللّه علیه در تفسیر این آیه کریمه که إِنَّما یَخْشَی اللَّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ نقل نموده که آن حضرت فرمودند که مقصود از علما کسی است که تصدیق قول او کند فعل او یعنی هرچه می کوید خود به او عمل کند که در این صورت معلوم می شود که درین قول صادق است بخلاف اینکه هرکاه حرفی بکوید به دیکران و خود به او عمل نکند که این موجب اینست که مردم تصدیق او درین قول نکنند و بکویند که اکر راست می کفت و حکم شرع چنین می بود چرا خود

[عمل به او نمی کند و کسی که قول او را تصدیق نکند عالم نخواهد بود عنه عن عدّه من اصحابنا]