منابع فقه شیعه جلد 1-22 صفحه 124

292- 31506- (18) خالد بن نجیح می‌گوید: «امام صادق علیه السلام می‌فرمود: هنگامی که به رختخوابت پناه بردی، بگو:

به نام خدا و (برای خدا) پهلوی راستم را [بر زمین] قرار دادم و بر آیین ابراهیم؛ در حالی که مایل به حق و تسلیم خدا هستم و از مشرکان نیستم.»

293- 31507- (19) ابن قداح از امام صادق علیه السلام روایت می‌کند که فرمود:

«هر گاه رسول خدا صلی الله علیه و آله به رختخوابش پناه می‌برد، می‌گفت: «خدایا، با نامت زندگی می‌کنم و با نامت می‌میرم.

و هنگامی که از خواب برمی‌خاست، می‌گفت:

ستایش ویژۀ خداوندی است که مرا زنده کرد، پس از آن‌که می‌راند و زنده‌شدن مردگان به سوی اوست.»

و نیز از امام صادق علیه السلام روایت می‌کند که فرمود:

«هر کس هنگام خواب سه مرتبه آیة الکرسی را بخواند، همچنین آیۀ: شهد الله انه لا اله الا هو و الملائکه و اولوا العلم قائماً بالقسط لا اله الا هو العزیز الحکیم، «1» و آیۀ تسخیر: [ان ربکم الله الذی خلق السموات و الارض فی سته ایام ثم استوی علی العرش یغشی اللیل النهار یطلبه حثیثاً و الشمس و القمر و النجوم مسخرات بامره الا له الخلق و الامر تبارک الله رب العالمین]، «2»

و آیۀ سجده: [سنریهم آیاتنا فی الآفاق و فی انفسهم حتّٰی یتبین لهم انه الحق او لم یکف بربک انه علی کل شی شهید. الا انهم فی مریة من لقاء ربهم الا انه بکل شی‌ء محیط]، «3» را بخواند خداوند، دو شیطان را «4»- بخواهند یا نخواهند- مامور حفاظت و نگهداری وی از شیطان‌های سرکش می‌کند و همراه آن دو شیطان از جانب خدا سی فرشته ستایش و تسبیح و تهلیل و تکبیر خدای را بجا می‌آورند و برای آن بنده استغفار می‌کنند تا وی از خواب بیدار شود و پاداش همۀ اعمال آن فرشتگان از برای اوست.»

294- 31508- (20) محمد بن ابی عمیر با واسطه روایت می‌کند: «هنگامی که تصمیم به خوابیدن گرفتی، می‌گویی:

«خدایا، اگر روح و نفس مرا گرفتی، پس به آن رحم کن و اگر آن را فرستادی، از آن نگهداری کن!»

295- 31509- (21) معاویه بن عمار از امام صادق علیه السلام روایت می‌کند که فرمود:

«هر گاه از احتلام و جنابت بیمناک بودی، هنگام خواب بگو: خدایا! به تو پناه می‌برم، از احتلام و رؤیاهای زشت و بد و از این‌که در خواب و بیداری بازیچۀ دست شیطان باشم.»

نظیر این دعا با اندکی تفاوت از امیر مؤمنان نیز گزارش شده است.

296- 31510- (22) سعد اسکاف از امام باقر علیه السلام روایت می‌کند که فرمود:

«هر کس این کلمات را بگوید، من تضمین می‌کنم که تا صبح عقرب و حیوان گزنده‌ای به وی آسیب نرساند:

به کلمات کامل و تمام خداوند- که هیچ نیکوکار و تبهکاری از آن‌ها نمی‌گذرد- پناه می‌برم از شرّ و زیان آنچه آفرید و از زیان آن چه ایجاد کرد و از شرّ هر جنبنده‌ای که اختیارش در دست اوست. البته پروردگار من بر راه راست است.»

(1). آل عمران 13/ 18.

(2). اعراف 7/ 54.

(3). فصلت 41/ 54- 53 مرحوم علامه مجلسی می‌فرماید: «بر اساس نظر مشهور آیه سجده آیات مذکور است و گفته شده که مقصود آیه‌پس از آیه سجده در سوره سجده است: «تتجافی جنوبهم عن المضاجع یدعون ربهم خوفا و طمعا و مما رزقناهم ینفقون» (سجده 32/ 16) و احتیاط در این است که هر دو خوانده شود.» (مرآت العقول 12/ 317).

(4). مرحوم علامه مجلسی می‌فرماید: «این نهایت لطف و مهربانی خداست که دشمن را نگهبان و پاسدار وی قرار می‌دهد.» مرآت‌العقول 12/ 317.