منابع فقه شیعه جلد 1-22 صفحه 177

547- 31763- (6) امام صادق علیه السلام فرمود:

«خریدار مزرعه و عقار، روزی داده می‌شود و فروشندۀ آن محروم است.»

548- 31764- (7) زراره روایت می‌کند که امام صادق علیه السلام فرمود:

«انسان چیزی بی‌فایده‌تر از طلا و نقره برای وارثش باقی نمی‌گذارد.

زراره پرسید: در چهار دیواری- باغ و خانه- آن را مصرف کند.»

549- 31765- (8) مزارم می‌گوید: «امام صادق علیه السلام به مصادف- بردۀ آزاد شده‌اش- فرمود: مزرعه و عقار بگیر؛ زیرا هر گاه بلا و مصیبتی بر انسان فرود آید و به یاد چیزی که خانواده‌اش را تأمین کند افتد، راحت‌تر جان می‌دهد.»

550- 31766- (9) معاویه بن عمار از امام صادق علیه السلام روایت می‌کند که فرمود:

«هنگامی که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وارد مدینه شد، با پا [ی مبارک‌شان] دور خانه‌های آن را علامت گذاشت و گفت: خدایا! هرکس بخشی از آن را بفروشد، برایش مبارک نگردان!»

551- 31767- (10) معمد بن خلاد از امام کاظم علیه السلام روایت می‌کند که فرمود:

«شخصی با قیافۀ خیرخواهانه و نصیحت‌گرانه نزد امام صادق علیه السلام آمد و گفت: ای بو عبد اللّٰه! چرا اموال و املاک خود را تکه تکه و پراکنده قرار داده‌ای و حال آن‌که اگر در یک محل بود، کم هزینه‌تر و پرسودتر بود؟ امام صادق علیه السلام فرمود:

من آن‌ها را پراکنده و پاره پاره قرار دادم که اگر به این مال آسیبی رسد، دیگری سالم بماند و کیسۀ پول همۀ آن‌ها در یک جا جمع باشد.»

در احادیث باب 1 از باب‌های مزارعه، مطالبی مناسب این بحث خواهد آمد.