کتابخانه بالقرآن

مجمع المسائل - جلد اول صفحه 167

صفحه 167

اذکار، بحکم خدا و رسول باید بهمان الفاظ مخصوصه عربی خوانده شود.

- اشخاصی که سواد ندارند و یاد گرفتن تجوید قرائت، برایشان مشکل است و هم چنین بعد از یاد گرفتن هم به واسطه عدم توجّه، زود فراموش می‌نمایند در این صورت بهمان نحو عبارتی که بدون غلط باشد بخوانند چه صورت دارد؟.

ج‌

‌- اگر طوری بخوانند که غلط باشد و قدرت بر یاد گرفتن داشته باشند نمازشان باطل است و لکن محسّنات تجویدی را لازم نیست مراعات کنند.

- شخصی در اوائل تکلیفش، در نماز سوره قُل هُوَ اللّه‌ُ أَحَدٌ می‌خوانده و از جهت جهل و تقصیر، هاء (هو) را به لام (قل) و واو (هو) را به (اللّه) متّصل می‌نمود که (قله و اللّه) می‌شد در این صورت نمازهایی که باین کیفیّت خوانده قضا دارد یا نه؟.

ج‌

‌- با تمکّن از تصحیح، احتیاط لازم آنست که نمازهایی که به این نحو خوانده قضا نماید.

- هر گاه کسی در بسم اللّه از جهتی شک‌ّ نمود که صحیح گفته یا نه حتّی از جهت جهر و اخفات در این صورت اعاده آن چه صورت دارد؟.

ج‌

‌- اگر بعد از فراغ از کلمه، شک‌ّ در صحّت نماید اعتنا نکند و اگر در حین اداء، با شک‌ّ در صحّت، ادا شود تکرار کند و در هر دو صورت اگر رجاءً بسم اللّه را تکرار نماید اشکال ندارد.

- یکی از ائمّه جماعت در سوره حمد، گاهگاهی به جای مالِک‌ِ یَوم‌ِ الدِّین‌ِ) (ملک یوم الدّین) قرائت می‌کند و در کتاب صراط النّجاة مرحوم آقا سیّد ابو الحسن اصفهانی قدّس سرّه دوّمی ملک یوم الدّین را ترجیح می‌دهد اکنون حضرت آیة اللّه نظر مبارک را مرقوم فرمایند.

ج‌

‌- هر دو وجه، جائز است.

- آیا مناط در وقف، نفس تازه کردن است یا مکث کردن و لو نفس را تازه نکنند؟.

ج‌

‌- نفس تازه کردن، لازم نیست.