کتابخانه بالقرآن

مجمع المسائل - جلد اول صفحه 182

صفحه 182

نماز احتیاط

- هر گاه شخص در نماز ظهر، شکّی کند که موجب نماز احتیاط است و وقت نماز عصر هم تنگ باشد و ممکن نباشد اقلّا یک رکعت عصر را پیش از غروب بخواند در این صورت کدام یک از آنها را مقدّم بدارد، نماز احتیاط را یا نماز عصر را؟.

ج‌

‌- در فرض سؤال که به غروب شرعی بیش از یک رکعت نمانده نماز عصر را بخواند و بعد از آن احتیاط کند به خواندن نماز احتیاط و قضا ظهر.

کسی که در نماز چهار رکعتی شک‌ّ بین سه و چهار کرد پیش از خواندن نماز احتیاط، وارد نماز دیگر شد تکلیفش چیست؟.

ج‌

‌- اگر سهوا وارد نماز دیگر شده احتیاط آنست که همان وقت، نماز احتیاط را به جا آورد و بعد نمازی را هم که بین آن بوده تمام کند، بعد هر دو نماز را اعاده نماید.

- کسی که مثلا شک‌ّ سه و چهار کرده و بعد از تروّی، ظن‌ّ به چهار برایش حاصل شد که مقتضای قاعده در نمازهای چهار رکعتی به احتیاط مستحب‌ّ، اعاده آن نماز است حال اگر به احتمال این که شاید در واقع، سه رکعت بوده، یک رکعت نماز احتیاط بقصد امتثال امر واقعی بخواند، آیا خواندن این نماز احتیاط، لغو و بی‌اثر است و یا این که تشریع و حرام، و یا حرام ذاتی است؟.

ج‌

‌- لغو و بی‌اثر است مگر این که بقصد ورود باشد که تشریع و حرام است.

- در شک‌ّ سه و چهار پس از اتمام نماز اگر قبل از نماز احتیاط سه تکبیر با رفع ید انجام گیرد (عمدا) آیا تولید اشکال نمی‌کند؟.

ج‌

‌- در صورتی که بقصد مطلق ذکر بوده تولید اشکال به معنای بطلان نماز نمی‌کند، ولی بر خلاف احتیاط است.

- اگر کسی در اثر جهل به مسأله، پس از سلام نماز و قبل از نماز احتیاط صورت را برمی‌گردانده و پشت به قبله می‌کرده آیا نمازهایی را که چنین