کتابخانه بالقرآن

مجمع المسائل - جلد اول صفحه 196

صفحه 196

باید نمازش را تمام بخواند، و اگر قصد مراجعت به وطن، قبل از ده روز داشته است در برگشت از محلّی که رفته و در محل‌ّ اقامه تا وطن، باید نماز را شکسته بخواند و در صورتی که از جهت جهل به مسأله، تمام خوانده باشد و بعد از وقت، ملتفت شود قضا ندارد.

- هر گاه مسافر، پس از قصد اقامه و خواندن یک نماز چهار رکعتی به محل‌ّ دیگری که فاصله‌اش تا محل‌ّ اقامه، کمتر از چهار فرسخ است رفت و آمد کند، و در دفعه آخر‌- به منظور این که در محل‌ّ اقامه اگر چه کمتر از ده روز هم بماند نمازش تمام باشد‌- تصمیم جدّی گرفت که یک مرتبه دیگر به آنجا برود در صورتی که هیچ کاری در آنجا ندارد آیا همین اندازه، کافی است یا نه؟ و نیز اگر با این تصمیم، حرکت نمود و وقتی به محل‌ّ اقامه رسید از رفتن به آن محل‌ّ پشیمان شد یا این که مانعی رسید در این چند روز نمازش در محل‌ّ اقامه، قصر است یا تمام؟.

ج‌

‌- در فرض مسأله، همان تصمیم جدّی به این که یک مرتبه دیگر به آن محل‌ّ برود برای تمام خواندن نماز کافی است، و در صورت پشیمان شدن از رفتن به آن محل‌ّ، یا وجود مانع هم نماز را تمام بخواند چون میزان در قصر نماز، انشاء سفر جدید است و در فرض مذکور، این شخص، انشاء سفر جدید نکرده تا نمازش در محل اقامه، شکسته باشد.

- هر گاه مسافر پس از اقامه ده روز و خواندن یک نماز چهار رکعتی، به محل‌ّ دیگری که فاصله‌اش تا محل‌ّ اقامه، کمتر از حدّ ترخّص است رفت و آمد کند، در دفعه آخر که دیگر به آنجا برنمی‌گردد و در محل‌ّ اقامه هم قصد ماندن ده روز را ندارد نمازش در محل‌ّ اقامه، قصر است یا تمام؟.

ج‌

‌- در فرض مسأله، نماز او تمام است و اگر چه از همان محلّی که برای آخرین بار، به آنجا رفته مسافر، حساب می‌شود، لکن چون مسافر باید پس از گذشتن از حدّ ترخّص نماز را شکسته بخواند و در فرض مذکور، این شخص وقتی به محل‌ّ اقامه می‌رسد هنوز بحدّ ترخّص نرسیده وظیفه‌اش تمام است و باید هر وقت از حدّ ترخّص گذشت قصر نماید و مبدأ مسافرت را از محلّی که پس از تحقّق اقامه به آنجا می‌رفته حساب کند.