کتابخانه بالقرآن

مجمع المسائل - جلد اول صفحه 202

صفحه 202

- کسی برای تدریس و یا کار دیگری به محلّی رفت و آمد می‌کند، در نتیجه شغل او در سفر است، آیا این شخص، مانند کسی است که سفر، شغل او باشد و یا چون شغل او در سفر است نه این که سفر شغل او باشد نمازش تمام و روزه را باید بگیرد؟.

ج‌

‌- بلی تکلیف او اتمام نماز و گرفتن روزه است و در این هم که شغل در سفر باشد فرق نمی‌کند که در یک مکان خاص‌ّ در موقع مسافرت، به کسبی مشغول باشد یا در اثناء سیر، کسب کند.

- عده‌ای از محصّلین از بلاد مختلفه مانند بندر عبّاس و غیره و بعضی از کرمان در دانشسرای کشاورزی واقع در دو فرسخی کرمان برای مدّت دو سال، مشغول تحصیل و تابستانها را به وطن خود می‌روند، و سالی نه ماه، در دانشسرا شب و روز زندگی می‌کنند و هر هفته یک روز به کرمان می‌آیند و ممکن است اساسا از ابتدای امر هم پنج روز پشت سر هم در محل‌ّ دانشسرا سکونت ننمایند، تکلیفشان در دانشسرا از جهت قصر و اتمام، چیست؟.

ج‌

‌- در فرض سؤال، اهل کرمان، نمازشان تمام و روزه ایشان صحیح است و اشخاصی که از منزلشان تا دانشسرا بقدر مسافت بوده، اگر یک مرتبه قصد اقامه ده روز کرده باشند و یک نماز چهار رکعتی به جا آورده باشند دیگر هر چه مسافرت به کرمان بنمایند و برگردند نماز آنها تمام و روزه آنها صحیح است و هم چنین اگر هیچ گاه قصد اقامه ده روزه نکنند، چون حکم دائم السّفر را دارند.

- مسافری که بعنوان کارگری در محلّی قصد می‌کند که مدّتی بماند امّا همه روز صبح باید به سر کار خود که در یک فرسخی محل‌ّ قصدش واقع است برود و شب برگردد آیا اشکالی در قصدش نمی‌شود؟ و تکلیفش راجع به فرایض، چیست؟.

ج‌

‌- در فرض مسأله، قصد اقامه، محقّق نشده لکن چنانچه بنای ادامه مدّت معتدٌّ به را دارد پس از دو سه روز نماز او تمام و روزه‌اش صحیح است.

- جمعی از مقلّدین و ارادتمندان حضرت عالی، از اطراف ایران، به دهات اطراف کرمان آمده‌اند و در ذوب آهن، کار می‌کنند و برای سکونت خود