کتابخانه بالقرآن

مجمع المسائل - جلد اول صفحه 207

صفحه 207

سیّار هستم، و زنبورها را این طرف و آن طرف می‌برم، گر چه زنبورها مدّت اقامتشان از مدّت ده روز زیادتر است ولی خود من نه در خانه ده روز می‌مانم و نه در سر کار، مرتب در رفت و آمد هستم و در بین رفت و آمدها سفرهای اتّفاقی هم برایم روی می‌دهد، و چهار ماه زمستان هم که در منزل هستم در بین ده روزی که می‌خواهم در خانه بمانم، یک مسافرت مصلحتی می‌نمایم تکلیف روزه و نماز بنده چگونه است؟.

ج‌

‌- در فرض سؤال نماز شما در هشت ماهی که در سفر هستید تمام است و روزه را هم باید بگیرید، ولی در چهار ماهی که در منزل هستید گر چه در بین ده روز سفر مصلحتی هم بکنید حکم دائم السّفر را ندارید یعنی در صورت مسافرت نماز شکسته است و روزه هم صحیح نیست.

- آیا مرحوم سیّد قدس سرّه در عروة الوثقی شخصی را که شغلش در سفر است و یا شغل او سفر است دو عنوان قرار داده، و اگر عنوانی در عروه دارد؟

مرقوم فرمائید که کجای آن است؟.

ج‌

‌- کسی که سفر شغل او است در ذیل هفتمین شرط قصر و کسی را که شغلش در سفر است در مسأله 54 (التّاجر ألذی یدور ..) ذکر فرموده و خلاصه هر دو نوع سفر، شغل است لکن یک جا سفر تابع شغل است مثل تاجر که برای تجارت، سفر کند و یک جا سفر بالاستقلال شغل است مثل قاصد و سائق و ملّاح.

- شخصی در قم محصّل علوم دینیّه است و تصمیم دارد که تا اسباب تحصیل، فراهم است در قم بماند و قصد ندارد که در غیر قم حتّی در قریه خودش بعنوان اقامت همیشگی بماند ولی از وطن خود هم اعراض نکرده و چند سال است در قم، ساکن و منزل هم از خودش دارد و هر هفته جهت سرپرستی هیئت و جلسه قرائت، جمعه را به تهران، مسافرت می‌کند و در اثناء این مدّت، مسافرتی هم به وطن خود و به جای دیگر نموده و مراجعت می‌کند و در سال، ایّام ماه مبارک رمضان و محرّم و صفر، جهت تبلیغ، مسافرت می‌کند در این صورت، نمازش در قم و تهران چگونه است و در مراجعت از غیر تهران در موقع تبلیغ، نماز و روزه‌اش چه حکمی دارد؟.