کتابخانه بالقرآن

مجمع المسائل - جلد اول صفحه 22

صفحه 22

ج‌

‌- پیشوایان و مراجع تقلید در زمان غیبت، موظّفند آن چه را از قرآن و سنّت پیغمبر اکرم و أئمّه معصومین سلام اللّه علیهم اجمعین استفاده می‌نمایند خود عمل کنند و اگر واجد شرائط تقلید باشند دیگران نیز می‌توانند از آنها تقلید نمایند لذا ممکن است افراد زیادی در تحصیل علم به احکام، زحمت کشیده و قوّه اجتهاد را پیدا کنند و امّا در زمان حضور امام علیه السّلام که عالم به احکام واقعیّه است همه مردم باید احکام را از او یاد گرفته و عمل نمایند.

س‌

‌- شخصی بقصد قربت، نماز یا حج‌ّ به جا آورده ولی طبق فتوای مجتهدی که از او تقلید می‌کرده باطل بوده بعدا این مجتهد فوت شده و رجوع به اعلم بعد از او کرده حال اگر طبق فتوای مجتهد ثانی عمل صحیح باشد، آیا می‌تواند عمل خود را به وسیله فتوای مجتهد ثانی تصحیح کند در صورتی که حین العمل مطابق فتوای مجتهد اوّل باطل بوده یا باید اعاده کند؟.

ج‌

‌- با فرض آن که در حال عمل، قصد قربت از او ناشی شده فعلا می‌تواند مطابق فتوای مجتهد ثانی اکتفا بعمل مذکور نماید.

س‌

‌- علماء فرموده‌اند باید مکلّف یا مجتهد باشد یا محتاط و یا مقلّد ظاهرا حصر عقلی است و صورت چهارمی ندارد پس این که بعضی فرموده‌اند در نفس عمل به احتیاط هم باید تقلید کند یعنی چه؟.

ج‌

‌- نفس عمل به احتیاط یکی از موضوعات است و اگر به اجتهاد نتواند استنباط حکم آن را بنماید باید تقلید کند و در خود این موضوع احتیاط ممکن نیست مگر بترک آن.

س‌

‌- شخصی پدرش فوت نموده فرزندش می‌خواهد امور پدر را انجام بدهد ولی اطّلاع ندارد که پدرش از چه کسی تقلید می‌کرده در این صورت تکلیف او چیست؟.

ج‌

‌- پسر مطابق فتوای مرجع تقلید خود، امور پدر را انجام دهد کافی است.

س‌

‌- تقلید لازم است که مقدّم بر عمل باشد یا نه؟ و اگر کسی مقارن عمل تقلید نماید صحیح است یا نه؟.

ج‌

‌- باید طوری باشد که جزء اوّل عمل با تقلید باشد.