کتابخانه بالقرآن

مجمع المسائل - جلد اول صفحه 271

صفحه 271

او به قصد کفّاره، به خودش بدهد ولی اگر فقیر، این کار را نکند، ذمّه موکّل، از کفّاره، بری نمی‌شود.

س‌

‌- چوپانی می‌خواهد به گله چرانی برود و از این جهت نمی‌تواند روزه بگیرد و چنانچه نرود گلّه از گرسنگی از بین می‌رود وظیفه شرعی چیست؟.

ج‌

‌- رفتن همراه گلّه مجوّز افطار نیست و ممکن است کسی را کمک بگیرد و به نوبت استراحت کنند و اگر افطار کرده باشد کفّاره عمد بر او لازم است.

س‌

‌- زن و مردی که جاهل مقصّر باشند و در ماه مبارک رمضان با هم جماع نمایند و یا مرد استمناء کند در حالی که احتمال ندهند این کارها مبطل روزه است، آیا کفّاره بر آنها واجب است یا خیر؟.

ج‌

‌- در فرض سؤال، مبطل روزه است ولی کفّاره ندارد.

س‌

‌- کفّاره را بعد از ماه رمضان می‌دهند یا قبل از ماه رمضان؟.

ج‌

‌- کفّاره تأخیر قضاء روزه ماه رمضان را در رمضان سال بعد باید داد.

س‌

‌- دانش‌جوئی روزه نمی‌گیرد و می‌گوید که با حال روزه نمی‌توانم درس را حاضر کنم و در امتحان مردود می‌شوم و نتیجه چهار سال یا هشت سال یا بیشتر زحمتم هدر می‌رود. آیا این عذر شرعا مسموع است یا خیر؟.

ج‌

‌- درس خواندن و اشتغال به امتحان مجوّز افطار نیست و هر چند روز که روزه خورده است باید کفّاره آن را برای هر روز شصت روز روزه بگیرد یا شصت مسکین را اطعام نماید و می‌تواند شبها درس بخواند و روز روزه خود را بگیرد.

س‌

‌- شخصی مدّعی است، با این که دائم در مجالس مذهبی شرکت می‌کردم، کسی بمن نگفت اگر روزه نگرفتید، کفّاره دارد اخیرا این مسأله را فهمیدم آیا قاصر است یا مقصّر؟.

ج‌

‌- در فرض سؤال اگر حرمت روزه خوردن را می‌دانسته هر چند وجوب کفّاره را نمی‌دانسته باید کفّاره را بدهد.

س‌

‌- اگر کسی مریض بوده و روزه خود را افطار کرده بعدها وظیفه او چیست؟.

ج‌

‌- اگر در همان سال که مریض بوده سالم شود قضای روزه خود را