کتابخانه بالقرآن

مجمع المسائل - جلد اول صفحه 280

صفحه 280

س‌

‌- کارگران مناطق حارّه که روزه برای آنان مشقّت دارد و حتّی گاهی به حالت غشوه می‌افتد آیا واجب است روزه بگیرند یا نه؟.

ج‌

‌- اگر احتمال عقلائی بدهند که روزه برای آنها مضرّ و موجب مرض است می‌توانند افطار نمایند ولی غالبا این احتمال، عقلائی نیست، و این حکم را نمی‌توان بطور عموم، در مناطق حارّه گفت بلکه میزان، احتمال عقلائی ضرر و مرض است خواه منطقه شخص، معتدله باشد یا حارّه و لازم است کار را ترک کنند یا تخفیف دهند که بتوانند روزه بگیرند.

س‌

‌- الزّارع الّذی یعیش من طریق الزّرع او العامل الّذی یعیش من العمل المخصوص اذا توقّف حصاد الزّرع و الاشتغال فی ذلک العمل علی افطار شهر رمضان المبارک فهل یجوز لهما الافطار ام لا؟.

ج‌

‌- لا یجوز الافطار فی شهر رمضان لغیر من وردت الرّخصة من الشّرع فی افطاره کالمریض و المسافر و الشّیخ و الشّیخة و غیرهم.

س‌

‌- کارکنان نانوایی می‌گویند که با آن حرارتی که از تنور نانوایی ایجاد می‌شود تحمّل روزه گرفتن را نداریم تکلیفمان چیست؟.

ج‌

‌- کار کردن مجوّز ترک روزه نیست. بلی می‌توانند هر روز صبح به چهار فرسخی سفر کنند و در سفر افطار نمایند و به محل‌ّ کار برگردند و بعدا قضای روزه را بگیرند و الّا باید تا وقتی که قدرت دارند روزه بگیرند.

س‌

‌- این جانب در منطقه جنگی هستم و نظر به این که ایّام ماه مبارک رمضان مصادف و مقارن است با برداشت گندم و از طرفی مدّت مرخّصی که از جانب مقامات مسئول به بنده داده می‌شود بسیار کوتاه می‌باشد با توجه به این که برداشت و درو کردن گندم در ایّام ماه مبارک در زیر آفتاب سوزان طاقت فرسا و مشکل می‌باشد، ضمنا اگر برداشت گندم در موقع معیّن صورت نگیرد امکان از بین رفتن محصول هست از حضرت عالی تقاضا دارم بفرمایید برداشت گندم مقدّم است یا ادای فریضه روزه؟.

ج‌

‌- جمع آوری زراعت فی نفسه مجوّز خوردن روزه نمی‌شود. بلی با فرض مشقّت، می‌توانید همه روزه بعد از طلوع فجر به چهار فرسخی سفر نموده و در سفر