کتابخانه بالقرآن

مجمع المسائل - جلد اول صفحه 407

صفحه 407

شخم زده می‌شود، و با داس هم چیده می‌شود، و هنگام کشت به نیّت مصرف حیوانات کاشته می‌شود، که شدیدا بدان نیازمندند و مادّه بقاء و حیات حیوانات محسوب می‌شود، پس از برداشت، مقدار کمی جهت خوراک عائله شخص مصرف می‌شود که زکاة آن پرداخت می‌گردد، تکلیف ما بقی که به مصرف حیوانات می‌رسد از حیث پرداخت زکاة چگونه خواهد بود؟.

ج‌

‌- در فرض سؤال زکاة مجموع حاصل اعم‌ّ از مصرف خوراک شخصی و مصرف حیوانات باید داده شود.

س‌

‌- به اسکناس، زکاة تعلّق می‌گیرد یا نه؟.

ج‌

‌- تعلّق نمی‌گیرد.

اعتبار نصاب در زکاة

س‌

‌- در بعضی از محلها رسم است که گندم و جو را در هم و مخلوط می‌کارند پس از چیدن، اگر از هم جدا شود هیچ کدام، به نصاب زکاة نمی‌رسد و امّا مخلوط آن - که نه گندم بر آن صدق می‌کند و نه جو، و آن را خلطک می‌گویند‌- بمقدار نصاب است آیا زکاة آن واجب است یا نه؟.

ج‌

‌- میزان در نصاب این است که هر یک از گندم یا جو بحدّ نصاب برسد و اگر مجموعا بمقدار نصاب باشد زکاة واجب نیست.

س‌

‌- طلاییست مسکوک که مقدار آن بیش از حدّ نصاب و چند سال است که زکاة آن داده نشده آیا نسبت بتأخیر در پرداخت زکاة سنوات گذشته، اشتغال ذمّه است یا فقط معصیت کرده و با پرداخت زکاة فعلی، تدارک می‌شود و اگر از چهل دینار یک دینار را باید بدهد در صورتی که به پول رایج، به قیمت درآورده و پرداخت و آن یک دینار در ملک او باقی ماند باز هم نصاب زکاة، نسبت به چهل دینار باقی است یا نه و بعد از پرداخت زکاة اگر در سالهای بعد، بقیّه طلا که باز هم بیش از حدّ نصاب است باقی ماند مجدّدا مشمول حکم زکاة می‌شود یا نه؟.

ج‌

‌- در فرض مسأله، علاوه بر معصیت، هر قدر تأخیر شده زکاة آن را باید بپردازد تا از نصاب ساقط شود مثلا اگر چهل دینار طلای مسکوک به سکّه رایج را سی سال نگاهداشته بیست دینار و سه دهم (10‌- 3 20) زکاة باید بدهد که کمتر از