کتابخانه بالقرآن

مجمع المسائل - جلد اول صفحه 464

صفحه 464

س‌

‌- هر گاه شخصی از روی جهل بحکم قبل از وقوف به عرفات طواف و نماز آن و سعی و تقصیر را به جا آورد و بعد از اتمام مناسک حج، عالم شد آیا خللی بحج او وارد می‌شود یا نه؟ و آیا کفاره بر او واجب است یا نه؟.

ج‌

‌- اگر تقدیم بدون عذر بوده واجب است طواف و سعی و تقصیر را اعاده نماید و اگر با عذر بوده احتیاطا اعاده کند و کفاره در صورت جهل واجب نیست.

س‌

‌- کسی که در عمره تمتع موقع طواف کاری کند که لازم باشد احتیاطا طواف را تمام نموده و نماز آن را بخواند و بعد هم طواف و نماز را اعاده نماید هر گاه پس از اتمام طوافی که مشغول آن بوده عمدا یا نسیانا یا جهلا بدون خواندن نماز آن، طواف دوم را به جا آورد و بعد از آن دو نماز طواف بخواند چه صورت دارد و آیا قران بین طوافین است یا خیر؟.

ج‌

‌- قران نیست و اشکال ندارد مگر در صورت علم و عمد که تاخیر نماز از طواف ممکن است معصیت باشد لکن در همین صورت هم به طواف ضرر نمی‌زند.

س‌

‌- آیا می‌شود طواف یا سعی را پس از یک یا دو شوط عمدا رها کرد و از سر گرفت و اگر کسی چنین کند طواف و سعیش صحیح است یا نه؟ و همین طور رها نمودن طواف یا سعی در کمتر از یک شوط چه صورت دارد؟.

ج‌

‌- در فرض مذکور صحت طواف و سعی بعید نیست.

س‌

‌- فتوای حضرت آیة اللّه این است که در طواف اگر وارد حجر اسماعیل شود باید آن شوط را از سر بگیرد بنا بر این اگر مطوّفی یک نفر حاج را که طواف می‌دهد اشتباها وارد حجر نمود و بعد از متذکر شدن، او را از حجر بیرون آورد و از همان جا طواف را تمام کرد اکنون پس از دو سال این مطوّف متوجه فتوای حضرت عالی گردید تکلیف چیست؟ باید به خود حاج بگوید؟ و یا لازم نیست و بدون گفته حاج می‌تواند از طرف او انجام بدهد و یا برای او نایب بگیرد؟.

ج‌

‌- در فرض سؤال، کفایت حج مزبور از حجة الاسلام محل اشکال است و احتیاط لازم آن است که اگر در غیر اشهر حج مشرف شود عمره مفرده به جا آورد و در اشهر حج نیز حجة الاسلام خود را اعاده نماید و اگر در اشهر حج مشرف شود