کتابخانه بالقرآن

مجمع المسائل - جلد اول صفحه 520

صفحه 520

مقدار مرتکب، متنبّه شد و معصیت را ترک کرد اداء وظیفه شده است.

مسأله‌

‌- درجه سوّم از امر به معروف و نهی از منکر آنست که اگر معصیت کار، به زبان خوش و کلام حسن، ترک معصیت نکرد با غلظت و کلام خشن و تعییر و سرزنش، امر و نهی کند با مراعات ترتیب درجات زبری و خشونت.

مسأله‌

‌- درجه چهارم از امر به معروف و نهی از منکر در موردی است که معصیت کار، از درجات مذکوره، ترک معصیت نکند و مصرّ باشد، در این صورت اگر بداند به زدن، ترک می‌کند و یا اقلّا احتمال عقلائی باشد که زدن، مؤثّر است و از ضرر به جان و مال و عرض خود یا مسلمان دیگری ایمن باشد واجب است زدن به مقداری که ترک معصیت کند بشرط آن که منجرّ به جرح و قتل یا سرخی و کبودی که دیه دارد نشود.

س‌

‌- اگر شخص با اهل معصیت، محشور باشد و بتواند بترک معصیت، از معصیت آنها جلوگیری نماید، بهترین طریقه امر به معروف و نهی از منکر است مثلا اگر رفیق انسان بخواهد غیبت کند، انسان از استماع، معذرت بخواهد و بگوید من از خدا می‌ترسم غیبت کنم و اگر در بین تارک الصّلاةها باشد مراقب خواندن نماز باشد یا بین روزه خورها مراقب روزه باشد تا آنها به همین خواندن نماز و گرفتن روزه، تشویق شوند و نماز بخوانند و روزه، بگیرند.

س‌

‌- اگر انسان کسی را ببیند که استمناء می‌کند وظیفه او چیست؟.

ج‌

‌- اگر احتمال تأثیر می‌دهد باید او را بطور خصوصی و خیرخواهی نصیحت کند و زیان این عمل را برای او بیان کند تا از این گناه، اجتناب نماید و اگر با نهی از منکر قولی، ترک گناه، نکرد در صورت امکان، به مراتب بعدی نهی از منکر، او را وادار به ترک نماید.

س‌

‌- تنبیه دانش آموزان جائز است یا نه؟.

ج‌

‌- با اذن ولی‌ّ در موارد نهی از منکر و جلوگیری از فساد، به نحوی که دیه، وارد نشود اقتصار به مقدار ضرور، جائز است.

س‌

‌- آیا مسلمانان می‌توانند شراب فروش را از باب جلوگیری از فساد به قتل برسانند، یا نه؟.