کتابخانه بالقرآن

مجمع المسائل - جلد اول صفحه 94

صفحه 94

س‌

‌- در بندر دیلم معمول شده که اغلب مردم، اجساد مردگان خود را به قم و یا به غیر قم نقل می‌دهند و چون بهداری محل‌ّ، در تمام فصول، اجازه نقل نمی‌دهد به نام «قبر هاشمی» زمین را حفر کرده و میّت را بطرف شمال یا جنوب به پشت می‌خوابانند و روی آن را با گچ یا گل و غیر اینها مسدود نموده سپس گودال (قبر) را با خاک، پر می‌کنند پس از مدّتی، یک سال یا بیشتر یا کمتر قبر مذکور را نبش نموده جسد را از آنجا بیرون می‌آورند و به مقصد مورد نظر، نقل می‌دهند و بعضی از بازماندگان، اصلا موفّق به حمل جسد نمی‌شوند و بهمان حال که در زمین گذاشته‌اند باقی می‌ماند آیا با این وضع، این عمل، صحیح است و اجازه می‌فرمایید یا نه؟ و دیگر آن که اگر روی زمین بنایی بسازند و جسد میّت را در آنجا بگذارند همان حکم خود زمین را دارد یا نه؟.

ج‌

‌- دفن میّت به این نحو، در داخل زمین یا خارج آن، هر چند بعنوان امانت برای نقل به اماکن متبرّکه باشد بنظر این جانب جائز نیست و باید بهمان نحو شرعی و متعارف، زیر زمین دفن نمایند و هر وقت خواستند او را به یکی از اماکن مشرّفه حمل کنند نبش قبر او‌- در صورتی که مستلزم هتک نشود‌- جائز است.

س‌

‌- شخصی با حریق از بین رفته و فقط مقداری خاکستر از او باقی مانده آیا وظیفه‌ای در باره او هست؟.

ج‌

‌- احتیاطا خاکستر او را دفن کنند.

س‌

‌- آیا گذاشتن قرآن در قبر همراه میّت با عقیده پاک - و لو وصیّت خود او باشد‌- جائز است یا نه؟.

ج‌

‌- اگر طوری است که از آلوده شدن به رطوبات، محفوظ باشد و هتک نباشد بقصد تبرّک مانعی ندارد.

س‌

‌- بچّه‌ای متولّد گردید و مدّت هشت ماه زنده بود و سپس مرد. این بچه تمام اعضایش سالم بود جز صورتش که بطرف پشت بود که اگر رو به قبله می‌ایستاد یا او را وا می‌داشتند مقادیم بدن، همه بطرف قبله اما صورتش کاملا پشت به قبله بود اکنون نظر خودتان را نسبت به دفن این میّت، و این که آیا اگر این بچّه زنده می‌ماند تا بالغ می‌شد چگونه واجب بود نماز بخواند و دیگر آن که اگر