مجمع المسائل - جلد سوم‌ صفحه 146

در صورت توقّف دعوی سرگردان بوده و وضعش مشخص نیست و بیّنه هم ندارد وظیفه حاکم شرع در صورت تقاضای زوجه چیست؟

ج

- زوج که ادعای قید زائد، (موقت بودن) را در عقد نکاح می‌کند، باید بر دعوای خود بیّنه اقامه کند و اگر نکرد، حق قسم دادن زوجه را دارد، اگر زوجه قسم بخورد، عقد محکوم بدوام است و آثار عقد دائم بر آن مترتّب می‌شود، و چنانچه زوج حاضر به استحلاف نشود، واجب است نفقه زوجه را بپردازد و اگر حاضر به استحلاف شد و زوجه قسم نخورد، عقد محکوم به انقطاع است.

س‌

‌- زنی از خانه شوهرش به منزل پدر خود رفته و شش ماه بلکه زیادتر در آنجا مانده و می‌گوید شوهرم مرا از منزل بیرون کرده و بر این اساس، ادعای نفقه مدت فوق را می‌نماید شوهر می‌گوید من او را بیرون نکرده‌ام و خودش بدون رضایت من بیرون رفته و علی هذا استحقاق نفقه ندارد و هیچ کدام بر قول خود شاهد و دلیل ندارند در این صورت نفقه ایام گذشته بزن می‌رسد یا نه؟

ج

- در فرض سؤال که زوجه اقرار دارد در منزل زوج نبوده اگر بیّنه اقامه کند که زوج او را بیرون کرده و مانع از آمدن به خانه بوده حق نفقه دارد و اگر بیّنه ندارد حق دارد زوج را قسم بدهد و این نزاع موضوعی است و احتیاج به مرافعه شرعیّه دارد.

س‌

‌- زید زن خودش را طلاق داد بعد از طلاق بقصد رجوع به مطلّقه گفت بیا برو خانه و اصرار کرد لیکن زن قبول نکرده فرار نمود و بر این گفته، زید شاهد هم دارد، آیا برای رجوع، لفظ رجعت باید گفته شود یا هر لفظی که بر رجوع دلالت کند کافی است؟

ج

- در فرض سؤال، زن در عدّه رجعیّه، حق سکونت در خانه‌ای که بوده از زوج دارد و لذا مجرّد گفتن زوج به زوجه برو خانه، دلالت بر رجوع ندارد ولی چنانچه بعدا زوج در عدّه بگوید من این کلمه را بقصد رجوع گفتم این گفتار فعلی او رجوع است امّا اگر این ادعا را بعد از عدّه بنماید مسموع نیست.

س‌

‌- زن شوهر داری وضع حمل می‌کند و اعلام می‌دارد که مولود مربوط به شوهر وی نیست و از یک رابطه نامشروع بدنیا آمده و شوهر نیز او را تصدیق کرده و بالاتفاق نفی ولد می‌کنند، حال بفرمایید آیا در مورد سؤال لعان جاری می‌شود یا خیر؟