مجمع المسائل - جلد سوم‌ صفحه 148

ج‌

‌- عد حضور در محکمه، غیر از استنکاف از شهادت است، اگر شاهد، ناظر جریان بوده واجب است شهادت بدهد و در صورت استنکاف، ترک واجب کرده و از عدالت که شرط قبول شهادت است ساقط می‌گردد ولی اگر از حضور در محکمه خودداری کند می‌توانند برای اخذ شهادت نزد شاهد بروند.

س‌

‌- فی حالة معارضة البیّنات فی التقلید .. هل للعدد أی‌ّ دور فی الترجیح و ما المرجّحات بصورة عامّة؟

ج‌

‌- لا ترجیح فی البیّنات بأکثریّة العدد الّا اذا حصل الاطمینان الأشدّ من الأکثر.

و اللّه العالم‌

س‌

‌- اگر کسی در محکمه‌های عرفی شهادت به ناحق بدهد که بر اثر آن حق کسی از بین برود ضامن است یا خیر و هم چنین در صورت ضمان حاکم و شاهد هر دو ضامنند یا یکی از آنها؟

ج‌

‌- در فرض مسأله اگر غاصب علم به غصبیّت مأخوذ بحکم حاکم جور دارد خود ضامن است و شاهد و حاکم هم برای تسبیب معصیت کرده‌اند و اگر گمان می‌کند شهادت حق داده‌اند و حاکم هم حکم بحق کرده شاهد ضامن است و اگر ضمانی بر غاصب وارد شد رجوع به شاهد می‌کند.

س‌

‌- راننده‌ای که گواهی نامه ندارد تصادف می‌کند و چند نفر بر اثر این تصادف زخمی می‌شوند و راننده دیگری که گواهی نامه دارد برای رفع ناراحتی از راننده بدون گواهی نامه حاضر می‌شود که بگوید من پشت ماشین بودم و عده‌ای با رضایت طرفین شهادت برای راننده گواهی نامه‌دار دادند ولی بعدا چون یک نفر از مصدومین حادثه فوت می‌کند راننده دوّم از حرف خود برمی‌گردد و راننده اوّل را در جریان قانونی قرار می‌دهد و در این بین کسانی که شهادت داده‌اند اگر بخواهند از شهادت خود برگردند احتمال دارد زندانی شوند در این صورت گفتار راننده گواهی نامه‌دار در این موضوع یعنی گردن گرفتن تقصیر جایز بوده یا خیر و نیز شهادت دادن آن عدّه مجوّز شرعی داشته یا نه و هم چنین فعلا وظیفه شهود چیست زیرا اگر از گفتار قبلی خود برگردند زندانی می‌شوند و اگر به حرف خود ثابت بمانند راننده دوّم بدون جرم گرفتار می‌شود، تکلیف ایشان را معیّن فرمائید.