مجمع المسائل - جلد سوم‌ صفحه 34

(مسائل حواله)

معنی حواله‌

س‌

‌- حقیقت حواله را بیان فرمائید؟

ج‌

‌- حقیقت حواله این است که بدهکار آن چه بر ذمّه‌اش ثابت است انتقال دهد به ذمّه غیر و قوام حواله به سه شخص است: 1‌- بدهکار که به او محیل می‌گویند. 2‌- آن که حواله به نفع اوست یعنی طلبکار که به او محتال گفته می‌شود. 3‌- کسی که حواله بر او شده و باید مورد حواله را بپردازد که به او محال علیه می‌گویند و بعد از تحقق حواله دین بر ذمّه او ثابت می‌شود و دینی را که مورد حواله قرار گرفته محال به می‌گویند.

شرائط صحّت حواله‌

س‌

‌- آیا در حواله شرط است که ذمّه محیل به محال به مشغول باشد و یا این که جایز است مثلا چیزی را که می‌خواهد از کسی قرض کند ولی هنوز قرض نکرده حواله دهد؟

ج‌

‌- در حواله شرط است که ذمّه محیل مشغول به محال به شده باشد، بنا بر این حواله دادن چیزی که اشتغال ذمّه به آن پیدا نشده مانند مالی که هنوز قرض نکرده صحیح نیست بلکه اگر سبب اشتغال ذمّه حاصل شده ولی هنوز مال، ثابت در ذمّه نشده مانند مال الجعاله قبل از عمل آن هم صحیح نیست.

س‌

‌- آیا در حواله شرط است که محال به معیّن باشد یا خیر؟