مجمع المسائل - جلد سوم‌ صفحه 55

کفّاره حنث یمین، دوّم کفّاره کندن زن موی خود را در مصیبت، سوّم خراش دادن زن، صورت خود را در مصیبت، چهارم پاره کردن مرد لباس خود را در مرگ اولاد و زوجه خود، که در این چهار مورد، ابتداء مخیّر است بین عتق رقبه و اطعام ده مسکین و پوشاندن آنها و اگر از اینها عاجز باشد باید سه روز روزه بگیرد، و کفّاره جمع در دو مورد است اوّل کشتن مؤمن عمدا و ظلما، دوّم افطار به حرام در ماه رمضان.

احکام کفّارات‌

مسأله‌

‌- در بریدن و قیچی کردن زن موی خود را در مصیبت، فرقی نمی‌کند که تمام موی خود را ببرد و یا بعض آن را، به طوری که صدق کند که موی خود را در مصیبت بریده است چنانچه فرقی نیست بین این که در مصیبت شوهرش، موی خود را ببرد و یا در مصیبت غیر شوهر و هم چنین فرق نمی‌کند که آن غیر شوهر از لحاظ نسبت، قریب به زن باشد و یا بعید.

س‌

‌- آیا تراشیدن زن سر خود را و یا سوزاندن آن حکم بریدن را دارد یا خیر؟

ج‌

‌- تراشیدن و سوزاندن موی، حکم بریدن را ندارد اگر چه احتیاط خوب است.

مسأله‌

‌- در خراش صورت، که کفّاره دارد معتبر نیست که تمام صورت را خراش دهد بلکه مسمّای خراش صورت برای ثبوت کفّاره کافی است. بلی معتبر است که در اثر خدش و خراش، خون بیاید و خراش غیر صورت مانند بدن حکم خراش صورت را ندارد اگر چه موجب آمدن خوب شود.

س‌

‌- این که فرموده‌اید پاره کردن مرد لباس خود را در مصیبت اولاد کفّاره دارد آیا در این جهت فرقی بین اولاد ذکور و اناث هست یا خیر؟

ج‌

‌- در این حکم فرقی بین اولاد ذکور و اناث نیست.

س‌

‌- در حکم مذکور اولاد اولاد هم حکم اولاد بلا واسطه را دارند اگر چه اولاد دختر انسان باشند یا خیر؟

ج‌

‌- بلی بنا بر احتیاط واجب.

س‌

‌- خراش صورت در مصیبت زوجه غیر دائمی حکم زوجه دائمی را دارد یا خیر؟

ج‌

‌- بعید نیست مخصوصا اگر مدّت طولانی باشد.