مجمع المسائل - جلد سوم‌ صفحه 57

ج‌

‌- اگر افطار، به خوردن و آشامیدن و امثال اینها باشد و افطار به غذا یا آب حرام نباشد یک کفّاره مثل این که شصت مسکین را اطعام کند کافی است و امّا اگر به جماع در روز هر چند با حلیله خود باشد، بنا بر احتیاط لازم، باید بعدد جماع کفّاره تکرار شود.

س‌

‌- کسی که مظالم و کفّاره باید بدهد آیا می‌تواند به اولاد اولاد خود در صورتی که در عسرت باشند بی‌اجازه حاکم شرع بدهد یا محتاج به اجازه است و اگر کسی که انسان به او مشغول الذّمه است معلوم باشد ولی قدرت نداشته باشد که مال را به او برساند تکلیف چیست؟

ج‌

‌- اگر مظالم عباد و کفّاره را به اولاد و اولاد اولاد خود بدهد برای غیر نفقات واجبه اشکال ندارد و احوط آنست که با اجازه حاکم شرع باشد و اگر صاحب مال معلوم باشد و قدرت ایصال نداشته باشد تسلیم حاکم شرع کند که او به تکلیف خود عمل نماید.

س‌

‌- کفّاره یمین که کسوه عشر مساکین است صغیر و کبیر در آن یکسان است حتی طفل رضیع یا نه؟

ج‌

‌- اقوی کفایت پوشانیدن رضیع است در کفّاره لکن احوط پوشانیدن کبار است.

س‌

‌- در مسأله مدّ طعام در ماه مبارک رمضان که باید نان خریده شود مثلا زید دویست تومان پول می‌دهد عوض یک ماه که روزه را خورده، شخص گیرنده وجه باید هر روز مقداری از آن را نان خالص بخرد و بخورد یا می‌تواند مثلا گوشت یا پنیر و یا هندوانه یا سایر خوراکی را از آن پول بخرد و با نان بخورد، مستدعی است نظر مبارکتان را مرقوم فرمائید.

ج‌

‌- در فرض سؤال باید گیرنده وجه به وکالت از دهنده پول نان یا گندم برای صاحب وجه بخرد و بعد از طرف او برای هر روز یک مدّ به خود تملیک نماید و بعد از تملّک می‌تواند آن را بفروشد و در پول آن هر گونه تصرفی بنماید.

س‌

‌- زیدی در اثر جهل به مسائل شرعیّه کفّاره مدّ چندین ساله روزه خود را به جای نان و گندم و برنج و نظایر اینها همه ساله مثلا پنج سال بطور نقدی به درماندگان و بینوایان پرداخت می‌نموده حال متوجه شده که کفّاره مدّ روزه ناشی از بیماری، نان یا گندم و امثال اینها است و یا باید طرف را وکیل کند که نان و گندم را بخرد در صورتی که فقط پول آن را