درسنامه با قرآن در مکه و مدینه صفحه 174

راه تأکید شده بود از جمله این که گمان نکنید اگر شما خود را از جهاد و یاری پیامبر کنار بکشید کار او و اسلام زمین می‌ماند.

آیه‌ی مورد بحث این موضوع را تعقیب کرده می‌گوید: «اگر او را یاری نکنید خدایی که در سخت‌ترین حالات و پیچیده‌ترین شرایط او را به شکل معجزه‌آسایی یاری کرد قادر است باز از او حمایت کند»؛ «الا تنصروه فقد نصره الله»، و آن زمانی بود که مشرکان مکه توطئه‌ی خطرناکی برای نابود کردن پیامبر چیده بودند و همان گونه که در ذیل آیه‌ی 30 سوره‌ی انفال شرح آن گذشت، تصمیم نهایی پس از مقدمات مفصلی بر این قرار گرفت که عده‌ی زیادی شمشیرزن از قبایل مختلف عرب، خانه‌ی پیامبر صلی الله علیه و آله را شبانه در حلقه‌ی محاصره قرار دهند و صبحگاهان دسته‌جمعی به او حمله کنند و او را در بسترش از دم شمشیرها بگذرانند.

پیامبر صلی الله علیه و آله که به فرمان خدا از این جریان آگاه شده بود، آماده‌ی بیرون رفتن از مکه و هجرت به مدینه شد، اما نخست برای این که کفار قریش به او دست نیابند به «غار ثور» که در جنوب مکه قرار داشت و در جهت مخالف جاده‌ی مدینه بود، پناه برد در این سفر «ابوبکر» نیز همراه پیامبر صلی الله علیه و آله بود.

دشمنان کوشش فراوانی برای یافتن پیامبر کردند، ولی مأیوس و نومید بازگشتند و پیامبر صلی الله علیه و آله پس از سه شبانه روز توقف در غار و اطمینان از بازگشت دشمن، شبانه از بیراهه به سوی مدینه حرکت کرد و بعد از چندین شبانه روز سالم به مدینه رسیدو فصل نوینی در تاریخ اسلام آغاز شد. آیه‌ی فوق اشاره به یکی از حساس‌ترین لحظات این سفر تاریخی کرده می‌گوید: «خداوند پیامبرش را یاری کرد، در آن هنگام که کافران او را بیرون کردند»؛ «اذ أخرجه الذین کفروا».