درسنامه با قرآن در مکه و مدینه صفحه 294

أیّها الّذین ءامنوا لا تتّخذوا الکافرین أولیاء»(1)، در برخی از آیات می‌فرماید: یهود و نصاری را سرپرست خود قرار ندهید؛ «یا أیّها الّذین ءامنوا لا تتّخذوا الیهود و نصاری أولیاء»(2)، در برخی از آیات خداوند می‌فرماید: دشمن من و خودتان را سرپرست خود قرار ندهید؛ «یا أیّها الّذین ءامنوا لا تتّخذوا عدوی و عدوّکم أولیاء».(3)

از جمع آیات فوق استفاده می‌شود که کافران و یهود و نصاری دشمن خدا و مسلمانان هستند و نباید آن‌ها را سرپرست خود قرار داد.

3. مفید بودن مخفی‌کاری

با خداوندی که عالم به غیب و شهود است و از اسرار بشر آگاه است، مخفی کاری (علاقه به دشمنان اسلام در پنهان) هیچ فایده‌ای ندارد؛ «و انا اعلم بما اخفیتم». زیرا دوستی با آنان به خاطر حفظ ارحام و اولاد به قیمت عذاب دوزخ تمام می‌شود.(4) 4. از بین رفتن اسباب در قیامت

روز قیامت روز جدایی انسان‌های مؤمن از کافر است؛ «یفصل بینکم» چنان که در آیه‌ی دیگری می‌فرماید: «فاذا نفخ فی الصور فلا انساب بینهم» و علت سقوط اسباب از جمله خویشاوندی آن است که آثار اسباب در دنیا مایه‌ی الفت و خدمت است، اما در قیامت رابطه میان اسباب و مسببات از بین خواهد رفت؛ «و تقطعت بهم الاسباب».(5)

1- نساء/ 144
2- مائده/ 51
3- ممتحنه/ 1
4- روح المعانی/ ج 28/ ص 68؛ المیزان/ ج 19/ ص 465
5- بقره/ 166؛ المیزان/ ج 19/ ص 468