درسنامه با قرآن در مکه و مدینه صفحه 42

نیست که مسلمانان فریضه سعی را ترک کنند.(1)

از امام صادق علیه السلام روایت شده که فرمودند: « «انّ الصفا و المروة من شعائر اللَّه» فابدأ بما بدأ اللَّه تعالی به و ان المسلمین کانوا یظنّون انّ السعی بین الصفا والمروه شی‌ء صنعه المشرکون فأنزل اللَّه عزوجل «انّ الصفا والمروة من شعائر اللَّه» ...».

تفسیر

خداوند در این آیه می‌فرماید صفا و مروه از نشانه‌های خدا هستند که از مشاهده آن‌ها انسان به یاد او می‌افتد و اینکه در اینجا فقط این دو را از علائم خود معرفی نموده با اینکه تمام موجودات این جهان علائم و نشانه‌هایی از وجود مقدس او هستند برای این است که منظور علائم تکوینی نیست بلکه منظورشعائر مذهبی تشریعی است، زیرا خداوند صفا و مروه را محل عبادت خود قرار داده و به این وسیله مردم از مشاهده آن‌ها به یاد او می‌افتد.

بنابراین از جمله «انّ الصّفا و المروة من شعائر اللَّه» استفاده می‌شود که خداوند عبادتی در این نقطه تشریع کرده است و در جمله بعد می‌فرماید «فمن حجّ البیت او اعتمر فلا جناح علیه ان یطوّف بهما».

کسی که حج و عمره بجا آورد اشکالی ندارد طواف یعنی سعی میان آن دو کند، این تعبیر «لا جناح» به معنی استحباب نیست بلکه منظور بیان اصل تشریع است زیرا اگر منظور استحباب بود می‌بایست بگوید طواف مزبور خوب است نه اینکه گناهی ندارد و