درسنامه با قرآن در مکه و مدینه صفحه 475

امت است.

سپس به پاداش‌های مجاهدان که در برابر هر گونه مشکلی در راه جهاد نصیبشان می‌شود اشاره می‌کند و روی هفت قسمت از این مشکلات و پاداشش انگشت می‌گذارد و می‌گوید: «این به خاطر آن است که هیچ گونه تشنگی به آن‌ها نمی‌رسد»؛ «ذلک بانّهم لا یصیبهم ظمأ»، «و هیچ رنج و خستگی پیدا نمی‌کنند»؛ «و لا نصب»، «و هیچ گرسنگی در راه خدا دامن آن‌ها را نمی‌گیرد»؛ «و لا مخمصة فی سبیل الله»، «و در هیچ نقطه‌ی خطرناک و میدان پرمخاطره‌ای که موجب خشم و ناراحتی کفار است قرار نمی‌گیرند»؛ «و لا یطون موطئاً یغیظ الکفار»، «و هیچ ضربه‌ای از دشمن بر آن‌ها وارد نمی‌شود»؛ «و لا ینالون من عدو نیلا»، «مگر این که در ارتباط با آن، عمل صالحی برای آن‌ها ثبت می‌شود»؛ «الا کتب لهم من عمل صالح».

و مسلماً پاداش یک به یک آن‌ها را از خداوند بزرگ دریافت خواهند داشت؛ «زیرا خدا پاداش نیکوکاران را هیچ گاه ضایع نمی‌کند»؛ «ان الله لا یضیع اجر المحسنین»، «همچنین هیچ مال کم یا زیادی را در مسیر جهاد، انفاق نمی‌کنند»؛ «و لا ینفقون نفقة صغیرة و لا کبیرة»، «و هیچ سرزمینی را برای رسیدن به میدان جهاد و یا به هنگام بازگشت زیر پا نمی‌گذارند، مگر این که تمام این گام‌ها، و آن انفاق‌ها برای آن‌ها ثبت می‌شود»؛ «و لا یقطعون وادیاً الا کتب لهم»، «تا سرانجام خداوند این اعمال را به عنوان بهترین اعمالشان پاداش دهد»؛ «لیجزیهم الله احسن ما کانوا یعملون».(1)