درسنامه درآمدی بر فقه مقارن صفحه 147

رکعت است و می‌توان دو رکعتی سلام داد یا متصل به جا آورد و وقتش بعد از عشا تا فجر صادق است. در ماه رمضان، به جماعت خواندن آن سنت است و قنوت در آخرین رکعت آن، در نیمه دوم رمضان سنت است همانطور که این قنوت بعد از رکوع رکعت دوم نماز صبح سنت است. جهر به قنوت برای امام سنت و برای منفرد، سرّ آن سنت است، همچنین قنوت در شدائد در جمیع اوقات نمازها سنت است.

مالکیه؛ بعد از دو رکعتِ طواف، مؤکدترین سنت نماز وتر است. وتر یک رکعت است و وصل آن به شفع مکروه است و وقت آن پس از نماز عشا تا طلوع فجر است. در وتر قنوت نیست ولی قنوت در نماز صبح قبل از رکوع مندوب است و اگر فراموش کرد بعد از رکوع مندوب است و تقدیم شفع بر وتر شرط کمال است. جماعت در شفع و وتر مندوب نیست مگر در رمضان.

یادآوری:

از خصائص مذهب امامیه آن است که نوافل در دو رکعت سلام داده می‌شود، به جز نماز وتر که یک رکعتی است. برخلاف مذاهب عامه که دو رکعت را شرط نمی‌دانند. (1)

4. حکم قنوت در نمازها

امامیه؛ قنوت در رکعت دومِ تمام نمازها، پیش از رکوع مستحب است مگر در نماز جمعه که دو قنوت مستحب است.

حنبلیه؛ قنوت در غیر وتر مکروه است مگر در شدائد دهر و در این صورت در نمازهای مکتوب قنوت گرفته می‌شود.