درسنامه درآمدی بر فقه مقارن صفحه 167

صبی و زن مندوب عینی است؛ اگر مستقل باشند و با مرد بالغ نباشند. (1)

7. فاصله بین اذان و اقامه‌

امامیه؛ مستحب است میان اذان و اقامه یک گام بردارد یا قدری بنشیند یا سجده کند یا ذکر بگوید یا دعا بخواند یا قدری ساکت باشد.

شافعیه و حنفیه؛ نشستن مؤذن میان اذان و اقامه به اندازه‌ای که ملازمان صلاة در مسجد حاضر شوند با مراعات وقت فضیلت سنت است مگر در صلاة مغرب که تأخیر نمی‌افتد.

حنبلیه؛ نشستن مؤذن میان اذان و اقامه به قدری باشد که وضو گیرنده از وضو فارغ شود، و یا دو رکعت نماز اقامه شود. ولی در نماز مغرب فاصله به اندازه نشستن کوتاه باشد.

مالکیه؛ اگر جماعت منتظر کسی نیست، افضل تقدیم نماز در اول وقت، پس از وقت نماز نافله قبلیه است. اگر نوافل قبیله داشته باشند و اگر منتظر دیگران می‌باشند نماز اول وقت را پس از نماز نوافل قبیله انجام دهند مگر در ظهر که تأخیر نماز تا ربع قامت افضل است و در گرمای شدید تا وسط وقت تأخیر مندوب است. اما در مورد فاصله میان اقامه و نماز، تأخیری نیست و بلافاصله نماز اقامه می‌شود. (2)مذاهب چهارگانه؛ در اذان صبح بعد از حَیَّ عَلَی الفَلاح، دو بار «الصلاة خیر مِنَ النَّوم» مندوب و ترک آن به اتفاق مذاهب عامه مکروه است؛ به این جمله «تثویب» می‌گویند.