درسنامه درآمدی بر فقه مقارن صفحه 176

صحیح نیست اگرچه امامیه، مالکیه و شافعیه، نیت را رکن می‌دانند که بدون آن نماز خوانده نشده است وحنفیه و حنبلیه نیت را شرطی می‌دانند که بدون آن نماز باطل است اگرچه تحقق یافته است. (1)یادآوری:

در بحث نیت، مباحث مفصلی در مورد قصد وجه، قصد تمیز، استحضار صلاة منویّه، شرایط نیت و وقت نیت در میان فقها مطرح شده که به کتب مفصل می‌توان مراجعه کرد.

2. تلفظ به نیت‌

امامیه؛ استحباب تلفظ به نیت ثابت نیست و بهتر است که ترک شود.

حنبلیه؛ تلفظ به نیت مسنون است اگرچه ملاک نیت قلبی است.

حنفیه؛ تلفظ به نیت مشروع نیست مگر این که نمازگزار وسواسی باشد.

شافعیه؛ تلفظ به نیت مسنون است اگرچه ملاک نیت قلبی است.

مالکیه؛ تلفظ به نیت خلاف اولی است برای غیروسواس و برای وسواس مندوب است.

یادآوری:

برخی از امامیه قائل به کراهتِ به لفظ آوردن نیت شده‌اند و حتی برخی آن را از مصادیق تشریع و حرام شمرده‌اند. (2)