درسنامه درآمدی بر فقه مقارن صفحه 181

یادآوری:

1. در برخی روایات اهل بیت علیهم السلام تکفیر، فعل مجوس شمرده شده است 2. اسکافی، از فقهای امامیه ترک تکفیر را مستحب شمرده‌اند و ابی الصلاح حلبی انجام آن را مکروه می‌داند 3. برخی از فقهای امامیه هم، حکم بطلان را احتیاطی می‌دانند.

4. حکم بسمله‌

امامیه؛ بسمله جزئی هر سوره‌ای است و ترک عمدی آن در نافله یا فریضه موجب بطلان نماز می‌شود و در نماز جهریه باید جهراً و در اخفاتیه مستحب است جهراً بخوانند.

حنبلیه؛ تسمیه سنت است و در هر رکعتی آن را سرّی می‌خوانند ولی آیه‌ای از فاتحه نیست و اگر تسمیه را ترک و شروع به فاتحه کرد ساقط می‌شود.

حنفیه؛ بسمله (تسمیه) از فاتحه یا هر سوره‌ای نیست اگرچه از قرآن است و برای امام و منفرد به صورت سرّی سنت است و اما بین فاتحه و سوره مکروه نیست هر چند اولی ترک آن است.

شافعیه؛ بسمله آیه‌ای از فاتحه است و خواندن آن فرض است نه سنت و در نماز جهریه باید جهراً خوانده شود و نخواندن آن موجب بطلان نماز می‌شود.

مالکیه؛ تسمیه در صلاة مفروضه مکروه است مگر این که مصلّی نیّت خروج از خلاف داشته باشد که در این صورت به شکل سرّی مندوب است ولی در نماز نافله خواندن بسمله هنگام فاتحه جایز است. (1)یادآوری:

سه نظریه در مورد بسمله وجود دارد: 1. آیه‌ای از فاتحه و از هر سوره‌ای است و حکم