درسنامه درآمدی بر فقه مقارن صفحه 185

10. حکم قرائت سوره برای امام و مأموم و منفرد

امامیه؛ قرائت یک سوره کامل برای امام و منفرد واجب است و با خواندن امام از مأموم ساقط می‌شود ولی در نوافل، سوره واجب نیست.

حنبلیه؛ قرائت سوره بعد از فاتحه در نمازهای فریضه برای امام و منفرد و مأموم، وقتی صدای امام را نمی‌شنود سنت است و همچنین در نمازهای نافله در جمیع رکعات سنت است.

حنفیه؛ قرائت سوره برای امام و منفرد است و برای مأموم قرائت مطلقاً در نماز فریضه جایز نیست و اما در نمازهای نافله قرائت واجب است.

شافعیه؛ در نمازهای فریضه مانند حنبلیه نظر داده‌اند و در نمازهای نافله معتقدند اگر بیش از دو رکعت خوانده شد، فقط در دو رکعت اول سنت است.

مالکیه؛ قرائت سوره توسط مأموم در نماز جهریه مکروه است، اگرچه امام ساکت باشد یا صدای او را نمی‌شنود و در نمازهای نافله قرائت سوره مندوب است نه سنت. (1)

11. تکبیرهای انتقال‌

مذاهب اسلامی (جز حنبلیه): علاوه بر تکبیرة الاحرام، تکبیر برای رفتن به رکوع و سجود، بلند شدن از سجده و ایستادن مستحب و سنت است ولی به نظر حنبلیه، این تکبیرها واجب است، جز تکبیر رکوع برای کسی که امام را در حال رکوع درک کرده است. (2)یادآوری:

به نظر امامیه، علاوه بر تکبیرة الاحرام شش تکبیر مستحب است؛ همچنین قبل از قنوت تکبیر مستحب است. پس از سلام نیز سه تکبیر به عنوان تعقیب مستحب است.