درسنامه درآمدی بر فقه مقارن صفحه 190

یادآوری:

به فتوای امامیه، در هر رکعت، دو سجده رکن محسوب می‌شود و اخلال یا زیادی عمدی یا سهو مبطل نماز است ولی یک سجده فرض غیر رکنی است.

3. اعضای سجود

امامیه؛ در هر سجده باید اعضای هفتگانه بر زمین قرار گیرد و آن عبارت است از:

پیشانی، دو کف دست، دو زانو و دو شصت پا. ولی تحقّق عنوان سجده به نهادن پیشانی است.

حنبلیه؛ نهادن بعضی از هر عضو از اعضای هفتگانه فرض است، به علاوه جزئی از بینی هم باید بر زمین نهاده شود.

حنفیه؛ باید مقداری ولو اندک از پیشانی را بر ما یصحّ السجود علیه قرار دهد و باید یکی از دست‌ها و یکی از زانوان و مقداری از انگشتان یکی از قدم‌ها را بر ما یصح السجود علیه قرار دهد اما قرار دادن اکثر جبهه واجب است و تحقّق سجده کامل به نهادن همه دست‌ها و زانوان و اطراف قدمین و پیشانی و بینی است.

شافعیه؛ نهادن بعضی از هر عضو از اعضای هفتگانه فرض است و باید سجده بر باطن کفین و باطن انگشتان پا باشد.

مالکیه؛ سجده بر کمترین مقدار از پیشانی فرض است و سجده بر بینی مندوب است ولی سجده بر دو دست و بر زانوان و اطراف در قدم سنت است و چسباندن تمام پیشانی به زمین مندوب است. (1)

4. ما یصحّ السجود علیه‌

امامیه؛ سجده بر زمین و آنچه از زمین می‌روید و مأکول و ملبوس نیست، صحیح است