درسنامه درآمدی بر فقه مقارن صفحه 198

حنبلیه؛ التحیات للَّه‌والصلوات والطیبات السَّلامُ عَلَیکَ ایُّهَا النَّبیّ وَ رَحْمَةُ اللَّه وَ بَرَکَاتُه، السَّلامُ عَلَیْنَا وَ عَلَی عِبَاداللَّهِ الصَّالِحین اشْهَدُ أنْ لا الَهَ الَّا اللَّه وَحْدَهُ لا شَریکَ لَه وَ اشْهَدُ أنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُه اللَّهُمَّ صَلّ عَلَی مُحَمَّد.

حنفیه؛ التحیات للَّه‌والصلوات والطیبات، السَّلامُ عَلَیکَ ایُّهَاالنَّبی وَ رَحْمَةُ اللَّه وَ بَرَکَاتُه، السَّلامُ عَلَیْنَا وَ عَلَی عِبَاداللَّهِ الصَّالِحین اشْهَدُ أنْ لا الَهَ الَّا اللَّه وَ اشْهَدُ أنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُه.

شافعیه؛ التحیات المبارکات الصلوات الطیبات للَّه، السَّلامُ عَلَیکَ ایُّهَا النَّبیّ وَ رَحْمَةُ اللَّه وَ بَرَکَاتُه، السَّلامُ عَلَیْنَا وَ عَلَی عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحین اشْهَدُ أنْ لا الَهَ الَّا اللَّه وَ اشْهَدُ أنَّ سَیّدنَا مُحَمَّداً رَسُول اللَّه.

مالکیه؛ التحیات للَّه، الزاکیات للَّه‌الطیبات الصلوات‌للَّه السَّلامُ عَلَیکَ ایُّهَا النَّبیّ وَ رَحْمَةُ اللَّه وَ بَرَکَاتُه، السَّلامُ عَلَیْنَا وَ عَلَی عِبَاد اللَّهِ الصَّالِحین اشْهَدُ أنْ لا الَهَ الَّا اللَّه وَحْدَهُ لا شَریکَ لَه وَ اشْهَدُ أنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُه.

18. استحباب اشاره با انگشت سبابه‌

امامیه؛ مستحب است نمازگزار در حال تشهد دست‌های خود را بر ران گذاشته، انگشتانش را به یکدیگر بچسباند ولی اشاره با انگشت سبابه استحباب ندارد.

حنبلیه؛ انگشت خِنْصَر و بِنْصِر را گره می‌زند و انگشت وسط و ابهام را حلق می‌کند و با انگشت سبابه هنگام گفتن لفظ جلاله اشاره می‌کند بدون حرکت.

حنفیه؛ با انگشت سبابه دست راست اشاره می‌کند به گونه‌ای که هنگام نفی‌الوهیه، سبابه را بالا می‌برد و هنگام اثبات الوهیه پایین می‌آورد. رفع، نفی است و وضع، اثبات.

شافعیه؛ به جز سبابه، سایر انگشتان دست راست را قبض می‌کند و هنگام گفتن الّا اللَّه با آن اشاره می‌کند و رفع آن را تا هنگام برخاستن یا سلام بدون تحریک ادامه می‌دهد.

مالکیه؛ به جز سبابه سایر انگشتان را زیر انگشتان شصت قرار می‌دهد و سبابه و ابهام را می‌کشد و سبابه را به چپ و راست حرکت می‌دهد.