درسنامه درآمدی بر فقه مقارن صفحه 209

رکعت اول، رعایت ترتیب، تشهد، قنوت وتر، تکبیر قنوت، جهر و اسرار امام.

شافعیه؛ اسباب سجده سهو:

1. ترک سنت مؤکد 2. شک در زیادی 3. انجام سهوی کاری که عمدش مبطل است؛ مانند طولانی کردن جلوس میان دو سجده 4. گفتن رکن قولی غیر مبطل در غیر محل خود؛ مانند فاتحه در جلوس 5. شک در ترک بعضی از نماز؛ مانند این که شک کند صلوات در قنوت گفته یا نه 6. اقتدا به کسی که در نمازش خلل است.

مالکیه؛ اسباب سجده سهو:

1. نقص سنتی از نماز

2. زیادی: افزودن فعلی که از افعال نماز نیست؛ مانند ادای کلام و خوردن خفیف یا زیاد کردن رکن

3. نقص و زیادی با هم؛ مانند ترک جهر به سوره و زیاد کردن یک رکعت سهواً، در این صورت پیش از سلام سجده می‌کند برای ترجیح جانب نقصیه بر زیاده. (1)

4. حکم سجده سهو

امامیه؛ سجده سهو در موارد گذشته واجب است ولی واجب مستقل، که با ترک آن، نماز باطل نمی‌شود و با تکرار موجب آن تکرارش واجب فوری است و امام و مأموم در سهو مستقل‌اند و اگر امام سجده سهو انجام می‌دهد بر مأموم متابعت لازم نیست.

حنبلیه؛ سجده سهو واجب یا مستحب و یا مباح است. بر مأموم واجب است در سجده سهو امام را متابعت کند. سجده سهو برای ترک واجب، بهتر است قبل از سلام باشد و آنجا که سجده سهو بهتر است بعد از نماز باشد؛ مانند سلام بیجا، ترک عمدیِ آن گناه دارد ولی