درسنامه درآمدی بر فقه مقارن صفحه 252

حنفیه کفایت از رمضان می‌کند، ولی به نظر سایر مذاهب مجزی نیست و باید قضا کند. (1)

4. روزه‌های مکروه‌

امامیه؛ 1. روزه میهمان بدون اذن میزبان 2. روزه ولد بدون اذن والد 3. روزه عرفه برای کسی که خوف از ضعف بدن برای دعا دارد. یا کسی که شک دارد در هلال ذی‌الحجه.

مذاهب چهارگانه؛ روزه‌های مکروه عبارت‌اند از: 1. روزه نوروز و مهرگان بدون این‌که قبل و بعد آن‌ها را روزه بگیرد ولی شافعیه مکروه نمی‌دانند 2. روزه جمعه و روزه شنبه بدون وصل به قبل و بعد در مذهب غیر مالکیه 3. روزه یک یا دو روز قبل از رمضان در مذهب حنفیه و حنبلیه. ولی مالکیه مکروه نمی‌دانند، در حالی که شافعیه حرام شمرده‌اند 4. روزه نیمه شعبان که وصل به قبل نباشد 5. روزه یوم‌الشک.

یادآوری:

1. در مذهب امامیه، منظور از کراهت، اقلُّ ثواباً است.

2. امامیه روزه نوروز را مستحب می‌دانند. (2)

5. روزه عاشورا

امامیه؛ مکروه است.

مذاهب چهارگانه؛ بالاتفاق روزه ماه محرم، به ویژه روزه تاسوعا و عاشورا و عاشورا به تنهایی را سنت یا مندوب شمرده‌اند، ولی در روایات اهل بیت علیهم السلام، روز عاشورا، روز حزن و اندوه و مصیبت شمرده شده، نه روز فرح و روزه و گفته شده: «مَنْ صامَ أو تبرّک به حَشَرَهُ اللَّه مَعَ آل زیاد ممسوخ القلب مسخوط علیه».