درسنامه درآمدی بر فقه مقارن صفحه 303

11. نماز مغرب و عشای شب عید قربان و چگونگی آن‌

امامیه؛ مستحب است نماز مغرب و عشا را تا مزدلفه به تأخیر اندازد، اگرچه ثلث شب نیز بگذرد و دو نماز را با یک اذان و دو اقامه به صورت جمع بخواند و نوافل مغرب را پس از عشا به جا آورد و اگر از رسیدن به مزدلفه پیش از نصف شب ناتوان شد، نماز مغرب و عشا را بین راه به جا آورد و اما از جهت قصر و اتمام، وظیفه‌اش مانند عرفات است.

حنبلیه؛ جمع میان نماز مغرب و عشا سنت است و اگر نماز مغرب را در مسیر مزدلفه به جا آورد، ترک سنت کرده، ولی مجزی است.

حنفیه؛ نماز مغرب و عشا را به صورت جمع باید در مزدلفه به جا آورد و چنانچه نماز مغرب را پیش از رسیدن به مزدلفه بخواند. اگر تا قبل از طلوع فجر به مزدلفه رسید، به نظر ابوحنیفه و اکثر حنفی‌ها باید اعاده کند، ولی اگر فجر طلوع می‌کند، جایز است قبل از مزدلفه به جا آورد.

شافعیه؛ جمع میان نماز مغرب و عشا با دو اقامه سنت است ولی اگر هر کدام را در وقت خود به جا آورد، کفایت می‌کند.

مالکیه؛ اگر همراه امام است، سنت است نماز مغرب و عشا را با امام، با یک اذان و یک اقامه به صورت جمع بخواند ولی اگر تنها است، مغرب را در وقت خود و عشا را در وقت خود به جا آورد. همچنین سنت برای غیر اهل مزدلفه آن است که نماز عشا را شب عید به صورت قصر بخوانند. (1)