درسنامه درآمدی بر فقه مقارن صفحه 310

مذاهب اهل سنت رعایت این اندازه را مستحب شمرده‌اند. البته شهید اول در کتاب دروس «الرمی خَذْفاً» را مستحب می‌شمرد و آن را تفسیر می‌کند: به گذاشتن ریگ بر باطن انگشت ابهام و پرتاب آن با ناخن انگشت سبّابه، در منابع روایی شیعه نیز وارد است: «حصی الجمار یکون مثل الأنملة تخذفهنّ خذفاً و تضعها علی الابهام و تدفعها بظفر السبّابة» و نظر شهید اول ناظر به همین روایت است. مشهور فقها نیز به این روایت فتوا داده‌اند.

یادآوری (2):

در مورد معنای لغوی و اصطلاحی «جمره» توجه به این توضیح اهل لغت لازم است.

«الجمرة الحصاة و أمّا موضع‌الجمار بمنی فسمّی جمرة لأنّها ترمی بالجمار و قیل: لأنّها مجمع الحصی التی ترمی بها، من الجمرة و هی اجتماع القبلیة علی من ناوأها». همچنین فیومی گوید: «جمرة النار القطعة الملتهبة، جمع الجمرة جمرات و منه جمرات العرب واحدتها جمرة و هی الطائفة تجتمع علی حدّة لقوّتها و شدّة بأسها و جمرة المرأة شعرها جمعته و عقدته فی قفاها و کلّ شی‌ء جمعته فقد جمرته و منه‌الجمرة و هی مجتمع الحصی بمنی فکلّ کومة من الحصی جمرة». (1)

3. تعداد سنگ‌ها

مذاهب اسلامی؛ سنگ‌هایی که به هر جمره باید برخورد کند، باید به هفت عدد برسد.

بنابراین، در روز عید قربان هفت سنگ به جمره عقبه می‌زند و روز یازدهم نیز هفت سنگ به جمره اولی، هفت سنگ به جمره وسطی و هفت سنگ به جمره عقبه؛ که 21 سنگ می‌شود و همین تعداد را در روز دوازدهم نیز تکرار می‌کند، این که باید به هر جمره‌ای هفت سنگ بزند؛ از جمله مسائل مورد اتفاق مذاهب اسلامی است، اگرچه از احمد بن حنبل نقل