درسنامه درآمدی بر فقه مقارن صفحه 65

5. تخلّی در آب راکد و جاری‌

امامیه؛ ادرار کردن در آب راکد و جاری کراهت دارد.

حنبلیه؛ مدفوع کردن در آب راکد و جاری به جز آب دریا حرام است و ادرار در آب راکد و جاری کثیر کراهت دارد.

حنفیه؛ تخلّی در آب راکدِ قلیل حرمت دارد ولی در آب راکد کثیر دارای کراهت تحریمی و در آب جاری کراهت تنزیهی است.

شافعیه؛ تخلّی در آب کراهت دارد.

مالکیه؛ تخلّی در آب راکد قلیل حرام است ولی در آب راکد کثیر و در آب جاری جایز است. (1)

6. تخلّی در جاده، خیابان و محل عبور و مرور مردم‌

امامیه، حنفیه و شافعیه؛ تخلّی در مکان‌های پیش گفته کراهت دارد.

حنبلیه و مالکیه؛ تخلّی در این مکان‌ها حرام است. (2)

7. استبرا

امامیه؛ به نظر مشهور امامیه، استبرا مستحب است و فایده‌اش آن است که اگر رطوبتی از او خارج شد که نمی‌داند بول است یا نه، حکم به پاکی آن می‌کند.

حنبلیه، حنفیه و مالکیه؛ استبرا واجب است جز این که ظن غالب پیدا کند که چیزی در محل باقی نمانده است.

شافعیه؛ استبرا واجب نیست مگر این که ظن غالب پیدا کند که در محل چیزی باقی