جامع شتات جلد 1 صفحه 118

1- با فتحه میم منظور " شمارد " است یعنی آیا مکلف ذهاب و ایاب را یکی شمارد یا هر کدام را جدا در نظر بگیرد.

دیگر، به خاطرش آمد ونشست وطمأنینه را بجا آورد، آیا باید یک سجده دیگر بکند یا نه؟

جواب:

جواب: بلی، باید بکند.

211- سوال:

211- سوال: مصلی آخر وقت یقین نمود که بیش از چهار رکعت نماز نمی تواند گزارد، نماز عصر را مقدم داشت و بعد از فراغ از نماز، مشخص شد که آفتاب باقی است به مقدار چهار رکعت یا سه رکعت.

جواب:

جواب: ظاهر این است که هرگاه یک چهار رکعت بکند به قصد قربت، کافی باشد، به این معنی که منظور او، این باشد که خداوندا، اگر عدول جایز است آنچه اول کردم، ظهر باشد و اینکه حالا می کنم عصر باشد. و اگر عدول، جایز نیست، آن که کردم، عصر باشد و این قضای ظهر باشد.

212- سوال:

212- سوال: جورابی که ساق او کوتاه باشد و کسی فراموش کرده ودر حال نماز نکنده (1) باشد، آیا نماز او صحیح میباشد یا نه؟ و مراد از کوتاه بودن ساق، این است که ساق را نپوشاند، هر چند ساقش بلند باشد و برگشته باشد، یا آنکه من اصله، ساق کوتاه باشد؟

جواب:

جواب: جواب از اولی این است که حکم به بطلان نمی کنم وجواب از ثانیه، اینکه ظاهرا اعم از هر دو است.

213- سوال:

213- سوال: هرگاه نماز گزارنده در حال نشسته نداند که از برای سجود نشسته، یا از برای اینکه مال نفیسی در پیش رویش گذارده وخوف دزدیدن آن را دارد نشسته، آیا باید آنچه اذکار واعمال مشکوکی است به عمل آورد یا سجود نماید؟

جواب:

جواب: بلی افعال مشکوکه ما قبل که محل آن نگذشته است بجا آورد. حتی رکوع هم به جهت آن که سقوط حکم شک وقتی است که داخل فعل دیگر از افعال نماز شده باشد و در اینجا معلوم نیست.

214- سوال:

214- سوال: هرگاه ظالمی عمارت مشهدی از مشاهد نماید یا فرشی از او در آن .