جامع شتات جلد 1 صفحه 129

نمازی که به خیال این کس گذرد که بلکه خللی در آن واقع شده باشد، بلکه جمیع عباداتی که در آن، این توهم باشد و گاه بوده است که تدارک میکردند چیزی را که وهم را در صحت وبطلان آن مدخلیتی نبود در حال حیات، به وصیت کردن بعد از ممات. ودر آن نصی بالخصوص ندیدیم واز برای بحث در آن مجال هست. وبعد از آن ذکر کرده است از آیات واخبار، آنچه مناسب جواز واجواز باشد، مثل اینکه از جانب شریعت گفته است که دلالت می کند قول حق تعالی، فاتقوا الله ما استطعتم، واتقوا الله حق تقاته، وجاهدوا فی الله حق جهاده، والذین جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا، والذین یؤتون ما اتوا وقلوبهم وجله. وقول پیغمبر (صلی الله علیه و آله): دع ما یریبک إلی ما لا یریبک، وانما الاعمال بالنیات، ومن اتقی الشبهات استبرء لدینه وعرضه، وآن حضرت فرمود، متیممی را که اعاده کرده بود نماز را بعد از یافتن آب در وقت، لک الاجر مرتین. ومتیممی را که اعاده نکرده بود، اصبت السنه. وقول صادق (علیه السلام) در روایت اسحق بن عمار، که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: ان الله یباهی بالعبد یقضی صلوه اللیل بالنهار یقول یا ملائکتی انظروا إلی عبدی کیف یقضی ما لم افترضه علیه (1)، وبعضی دیگر از اخبار احتیاط. واز جانب منع هم بعضی آیات واخبار نقل کرده، مثل: یرید الله بکم الیسر ویرید الله ان یخفف عنکم وما جعل علیکم فی الدین من حرج، وگشادن در احتیاط، موجب عسر می شود وقول رسول (صلی الله علیه و آله) بعثت بالحنفیه السمحه السهله، وقول صادق (علیه السلام): ما اعاد الصلوه فقیه یحتال لها ویدبرها حتی (2) لا یعیدها،. وبعد از نقل ادله از طرفین، ترجیح جواز داده به سبب عموم قول حق تعالی، ارأیت الذی ینهی عبدا اذا صلی، وقول پیغمبر (صلی الله علیه و آله): الصلوه خیر موضوع فمن شاء استقل و .