جامع شتات جلد 1 صفحه 133

1- وسائل: ج 5 ص 281 باب 41، ابواب بقیه الصلوات المندوبه، ح 1

2- وسائل: ج 2 ص 1154، ابواب الدعا، باب 45 ح 1 و 2 وحدیث های 3 و 4 نیز همان مضمون را دارند.

3- وسائل: ج 4 ص 1149، ابواب الدعا، باب 42 ح 5.

واضح است، و همچنین در شبانگاه خصوصا در سحر وخصوصا در سجود، پس دعا کردن به چهل مؤمن قبل از دعا برای خود، خوب است. خواهد در قنوت وتر بکند وخواهد در سجده آخر نماز شب بکند وخواهد بعد از فراغ از نماز شب به سجده رود ودر سجود هم دعا کند، همه خوب است، ولکن چون از بعضی از اخبار بر میآید که اسم پدران مؤمن را بردن در دعا خوب است، بهتر آن است که در اینجا هم اسم پدرهای آنها را هم بگوید واگر نداند اکتفا به اسم خود او بکند وچون اسمها بعضی عجمی وبعضی مرکب مزجی، مثل محمد علی ومحمد حسین وعلی اکبر وامثال اینها است وبعضی منصرف و بعضی غیر منصرف، وصحیح خواندن دعا، ضرور است ودانستن حرکات اعراب وبنا مشکل است (خصوصا به جهت عوام الناس) پس بهتر این است که این اسمها را بعد از نماز بگوید که مبادا غلط بگوید ولفظ غلط در بین نماز، موجب خدشه می شود در نماز وبسا هست که نماز به سبب آن، باطل می شود، پس بعد از فراغ نماز شب، به سجده رود ودعا کند ودر همان سجده شکر هم می تواند کرد.

241- سوال:

241- سوال: شخصی در سجده است ودر این سجده شک می کند که آیا این سجده که در اویم، اول است یا دوم یا سوم، چه صورت دارد؟

جواب:

جواب: بنا را میگذارد که سجده اول است.

242- سوال:

242- سوال: در اذان واقامه نماز استیجاری، هر گاه نیت نیابت بالاستقلال نشود ضرر دارد یا ندارد و همچنین باقی اجزاء نماز نیابتی ونماز احتیاط آن، یعنی مطلقا منظور ندارد که این اذان از مقدمات نمازی است که به نیابت فلان می کنم، یا این نماز احتیاطی است که ناشی شده از شکی که از نمازی که به نیابت فلان کرده ام حاصل شده؟

جواب:

جواب: صورتی ندارد ومجزی نیست ومسقط تکلیف نیست.

243- سوال:

243- سوال: هر گاه کسی، شخصی را اجیر کند که مثلا یک سال یا دو سال نماز وروزه از برای کسی بکند قضاء، آیا ضرور است که معین بکند که این نماز چه نمازی است وصوم چه صومی؟ یا ضرور نیست تعیین، وهمان لفظ منصرف به نماز