جامع شتات جلد 1 صفحه 137

ثانیه باشد وچون محل آن باقی است بنشیند وبجا آورد وبرخیزد وتمام کند. وچون دلیل این از اخبار وضوحی ندارد احوط این است که اعاده هم بکند. واما در صورتی که یقین نکند که دو سجده با هم فوت شده وبا این شک هم شک کند که شاید دو سجده از دو رکعت بوده، یعنی احتمال بدهد که یک سجده از رکعتی فوت شده وسجده دیگر از رکعت دیگر، در اینجا دور نیست که بگوییم مخیر است مابین این که بر گردد ودو سجده را با هم به عمل بیاورد وبرخیزد ونماز را تمام کند وما بین این که برگردد ویک سجده را بکند وبرخیزد ونماز را تمام کند ویک سجده هم بعد از نماز، به نیت قضا بکند وسجده سهوی هم بکند، اظهر تعیین شق ثانی است، چنانکه پیش از این، بیان آن کردیم وبه هر حال، اعاده نماز را ترک نکند.

258- سوال:

258- سوال: هرگاه در وقت مختص مضیق اضطراری، مصلی شک در نماز نماید از جمله شکی که نماز را باید از سر گرفت، چه کند؟

جواب:

جواب: به مقتضای شک، عمل کند، هرگاه در اعاده، وقت باقی است، هر چند به قدر یک رکعت باشد، اداء است والا قضا خواهد.

- 259 سوال:

- 259 سوال: هر گاه یک رکعت از رکعات چهار رکعتی نماز فراموش شود وبعد از سلام به خاطر آورد، لکن نمی داند که از دو رکعت اول است یا از دو رکعت آخر، تلافی به حمد نماید یا به تسبیحات اربع؟

جواب:

جواب: ظاهر این است که این رکعت در حکم رکعتهای آاست وبه تسبیحات یا حمد تنها اکتفا کند، بلکه اگر جزم هم بکند که آنچه فراموش شده، رکعت دوم بوده، باز چنین است ورکعت سوم در عوض رکعت دوم محسوب می شود واینکه حال می کند رکعت چهارم می شود. واز این قبیل است هرگاه کسی سهوا سجده دوم را بکند به گمان این که سجده اول را کرده است، وقتی که متذکر شد، این سجده، عوض اول محسوب میدارد وسجده دوم را از نو می کند وگمان حقیر این است که در مسئله خلافی نباشد، واز شهید در ذکری ظاهر می شود که اجماعی است ودر مسئله یازدهم از مسائل سهو گفته است به