جامع شتات جلد 1 صفحه 173

1- مراد سند حدیث معاویه در " من لا یحضره الفقیه " و حدیث معلی بن خنیس است که در بالا مشخص گردید: حدیث معاویه به دلیل خود او ضعیف است زیرا وی توثیق نشده ولیکن " ابن ابی عمیر " از او نقل حدیث می کند و این، می تواند موقعیت او را تقویت نماید. وسلسله سند حدیث معلی بن خنیس بدین شرح است: وعنه (محمد بن الحسن عن محمد بن احمد بن یحیی) عن العباس بن معروف، عن صفوان، عن ابی عثمان، عن المعلی. ضعف این سند به دلیل " ابی عثمان " است زیرا ابن ابو عثمان که صفوان از او نقل حدیث می کند مجهول وتوثیق نشده، است.

الدخول معه ام یصیر الی قیام الامام للرکعه الثانیه ففیه وجهان نظرا الی قوله تعالی " فارکعوا مع الراکعین " والحث علی الاجتماع. والی عدم ورود النص فیه بالخصوص. وعلی الاول فهل هو لمحض ادراک الفضیله ولا یدرک به الرکعه او هو اقتداء حقیقی ویدرک به الرکعه؟ الاظهر الاول کما اختاره المحقق فی المعتبر والعلامه فی جمله من کتبه وولده الفخر فی الایضاح والشهید فی الذکری وصاحب المدارک. واحتمل العلامه فی القواعد والتذکره جواز الدخول معه فی هذه الحاله فاذا سجد الامام لم یسجد هو بل ینتظر إلی ان یقوم فاذا رکع الامام اول الثانیه رکع معه عن رکعات الاولی فاذا انتهی الی الخامس بالنسبه الیه سجد ثم لحق الامام ویتم الرکعات قبل سجود الثانیه. لنا (مضافا الی الاصل وعدم انصراف ذلک من عمومات الجماعه ولان لها شرایط و حدودا خاصه لم یعلم تحققها فیه) صحیحه الحلبی عن ابیعبد الله (علیه السلام) قال (1): اذا ادرکت الامام قد رکع فکبرت ورکعت قبل ان یرفع رأسه فقد ادرکت الرکعه وان یرفع الامام رأسه قبل ان ترکع فقد فاتتک الرکعه. وصحیحه الاخری عنه (2) قال: لا. وصحیحه محمد بن مسلم عن الباقر (علیه السلام) قال: قال لی: ان لم تدرک القوم قبل ان یکبر الامام للرکعه فلا تدخل معهم فی تلک (3) الرکعه. ولا ینافی ذلک جواز الدخول مع عدم الاعتداء بالرکعه کما اخترناه فی الیومیه و لا نضایق عن الدخول بقصد الاستحباب وادراک الفضیله هنا ایضا مسامحه فی ادله السنن کما یظهر من التحریر وغیره ویدل علیه ایضا ان الامام لا یتحمل شیئا غیر القرائه وانما جعل الامام اماما لیأتم به والدخول معه فی هذه الحاله یستلزم احد المحذورین لانه ان ترک الرکوع لم یصح لانه قد ترک رکنا ولا یسقط بفواته مع الامام کغیره، وان لم یترکه: ان تابع الامام فی السجود لزم زیاده رکن وهو مبطل. والا لزم ترک متابعه الامام وانما جعل الامام اماما لیاتم به. .