جامع شتات جلد 1 صفحه 174

1- وسائل: ج 5 ص 442، ابواب صلوه الجماعه، باب 45 ح 2.

2- به شناسائی این حدیث موفق نشدم و گویا در عبارت متن سقطی هست

3- وسائل ج 5، ص 441، ابواب الجماعه، باب 44، ج 2.

ووجه الاحتمال الذی ذکره العلامه ما ذکره فی الایضاح من تحصیل فضیله الجماعه فی بعض الصلوه وجاز ترک المتابعه فی مواضع فلیجز هنا للضروره وهی کما تری. بقی هنا احتمال اخر ذکره فی الذکری وهو ان یأتی المأموم بما بقی علیه ثم یسجد ثم یلحق الامام فیما بقی من الرکوعات. ولیس فی هذا الا التخلف عن الامام لعارض وهو غیر قادح فی الاقتداء. واجاب عنه بأن قال: ان التخلف عن الامام یقدح فیه فوات رکن. فعلی مذهبه لا یتم هذا ومن اغتفر ذلک فأنما یکون عند الضروره کالمزاحمه ولا ضروره هنا. قال فح، یستأنف المأموم النیه بعد سجود الامام ویکون تلک المتابعه لتحصیل الثواب کما لو تابع فی الیومیه فی السجود المجرد من الرکوع فظاهر المعتبر انه یتابعه فی السجود ایضا فاذا قام الی الثانیه استأنف النیه. ثم ان هذا الکلام انما یجری فی سعه الوقت فلو ضاق الوقت عن ذلک فلا یدخل معه لانه معرض لفوت الواجب. الا ان یق، باندراجه تحت قوله (علیه السلام) من ادرک رکعه من الوقت فقد ادرک الوقت ان تمکن من ادراک الرکعه وهو تعتد بالرکعه التی لم تشهد تکبیرها مع الامام خروجا عن مقتضی عمومها فیما لو ادرکه راکعا وبقی الباقی، ایضا مشکل (1). لان ظاهره فی صوره الضروره (کالحایض التی تطهر فی اخر الوقت بمقدار الطهاره واداراک رکعه) لا مطلقا.

313- سوال:

313- سوال: من صلی الفریضه فسهی وفعلها بقصد النافله او بالعکس فهل یصح ام لا؟

جواب:

جواب: قال فی الذکری لو نوی الفریضه ثم غیرت النیه لم یضر. ولو نوی التنفیل ببعض الافعال او بجمیع الصلوه خطاء فالاقرب الاجزاء لاستنباع نیه الفریضه باقی الافعال فلا یضر خطاءه فی النیه ولما رواه عبد الله بن ابی یعفور عن الصادق (علیه السلام) فی (2) رجل قام فی .