جامع شتات جلد 1 صفحه 180

صورت سؤال، پس ظاهر در آن است که مذکور شد حکم آن همان است که گفتیم.

317 - سوال:

317 - سوال: اذان گفتن در بیابانها که کسی نباشد چه صورت دارد؟

جواب:

جواب: اذان گفتن در بیابانی که کسی در آنجا نباشد، اگر مراد از آن، اعلام است که از برای اعلام به دخول وقت وجمع شدن مردم است، پس وجهی از برای او ظاهر نیست، واما بلند کردن صدا در اذانی که از برای نماز میگوید، پس آن مستحب است هر چند در بیابان باشد، و همچنین مستحب است اذان در بیابان موحش، خصوصا هرگاه صورت غولان به نظر او آید، هر چند به سبب قوت واهمه باشد و این از باب اذان نماز نیست.